Әйнәк

Исим [п ①] қаттиқ вә чүрүк болған бир хил сүзүк җисим, у адәттә квартслиқ қум, һак таш, сап ишқар қатарлиқлар арилаштурулуп, йуқири температура астида еритилгәндин кейин йасилиду. ②Қаршисидики нәрсиләрни әкс әттүридиған адәттә кишиләр өз әксини көридиған, арқиси сирланған мәхсус шешә: мәликә уни көрүп орнидин қопупту, йанчуқидин әйнәкни елип, аввал әйнәкниң алдини, кейин арқисини көрситипту. ③Йирақтики нәрсиләрни йеқинлаштуруп көрситидиған, кичик нәрсиләрни чоңайтип көрситидиған, көзиниң көрүш иқтидарини ашуруп беридиған мәхсус шешә әсваб: бүгүнки алимлар асманни тәкшүрүш үчүн астрономийә әйники иҗад қилди. ④Көчмә мәнилик сөз. Бирәр һаләтни, һадисини көз алдида әкс әттүрүп йаки йорутуп турған нәрсә; үлгә, нәмунә: турғун һәқиқәтән қәйсәр җәңчи. Униң пәзилити мән үчүн әйнәк. ⑤Көзгә тақайдиған әйнәк (көзәйнәк): у әйнәксиз...

Давамини оқуң!

Әйнула

Исим [парсчә] «ботаника» ①әтиргүл аилисидики йопурмақ ташлайдиған дәрәх. Сортлири көп болуп, соғуққа чидамлиқ; йопурмиқи тухум шәкиллик; баһарда чечәкләйду, хушбуй пурайду; мевиси шар шәкилдә, рәңги йешил, пишқанда сериққа өзгириду, тәми чүчүмәл болиду: әйнула мураббаси. ②Шу өсүмлүкниң мевиси.

Әйнийәт

Исим [әрәбчә] ①«йезиқ тили» әйнән, охшашлиқ, бир хиллиқ, бирдәклик: әйнийәт қанунийити. <②Мат» тәркибидики барлиқ һәрп бәлгилириниң һәммә қиммәтлиридә мутләқ өзгәрмәйдиған тәңлик, охшашлиқ.

Әймәнмәк

Пеил ①һайа қилмақ, тартинмақ, қорунмақ: хиҗилмән, гәпниң болар йерини ейтсам, саңа очуқ пикир бериштин әйминимән. ②Һейиқмақ, тәп тартмақ, қорқмақ, сүр басмақ: сәмәтниң шундақ тәрсалиқи туттики, бәш адәм әйминип униң алдиға баралмиди.