1. Исим ①нәрсиләрниң көзәткүчигә қарап турған қисми; йүзи: тағниң алди шеғил арилаш шибән таш иди. ②Һузури, удули, қеши: мәхсут алимниң алдиға кәлди. ③Көчмә мәнидики сөз. Йахшиси, әласи, алға басқини: батур завутимиздики йигитләрниң алди.

2. ④Беши, дәсләпкиси, аввалқи: баққалниң алди йахши, қассапниң кәйни йахши (мақал). ＊Мана, меһманларниң алди келишкә башлиди. ⑤Илгири, аввал, бурун: биз алди билән өз хизмитимизни кәмкүтисиз, толуқ ишлишимиз керәк. ⑥Җинсий әзаниң силиқлаштурулуп аталған йәнә бир нами.

Бирәр ишни қилшта иккиләнмәк, арисалди болмақ.

①Алди вә арқа тәрипи, әтрапи: өйниң алди-кәйни пакиз тазиланди. ②Бирәр иш-һәрикәттин илгири һәм кейин: мушу ишларниң алди-кәйнидә 80 еғиз өй бошиди.

Елиш-сетиш паалийити; сода: улар йүрүш-турушта сипайә, сөздә мулайим, алди-саттида адил, һәрикәттә түз болуп кишиләргә иллиқ муамилә қилидикән.

Алғу-бәргү: әмди кетиш нөвити маңа кәпту, дүйдики алди-бәрдимни һесаблишиветәйли.

①Алди вә арқа тәрипи, әтрапи: алди-арқисиға қаримақ. Алди-арқиси гүллүк өй. ②Бирәр нәрсиниң оң вә тәтүр тәрипи, асти-үсти: алдиарқиси қизирип пишқан нан. Алди-арқиси силиқ тоқулған гиләм. ③Көчмә мәнидики сөз. Йахши йаман тәрипи, болидиған-болмайдиған тәрипи: әй оғул, сөзниң алди-арқисиға қарап, мәнисини билип сөзлә. Бир киши сөзниң мәнисини билип сөзлимисә, тути қушқа охшап қалиду.

«Алдимақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси:-исит, -дәп ойлиди у, -униң чирайлиқ сөзлиригә алдиниптимән.

Исим. Алдаш билән шуғуллиниш паалийити.

Исим. Башқиларни алдиғучи: алдамчилар һийлә микир ишлитип, йигитниң өйидин қизни оғрилап кетипту.

Йалған ейтилған сөзһәрикәт, тузақ: алдам халтиға чүшмәк.

Исим. Алдаш паалийити: сән мениң бу гәплиримни қулиқиңда чиң тутуп башқиларниң алдимиға чүшүп кәтмигин.

«Алдимақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: улар иккилиси өзлириниң һәқиқий қәлбини ашкара қилмай, бир бирини алдашмақта иди.