«Астурмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

«Асмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: ачқа қазан астурма, музлиғанға от йақтурма (мақал).

Сүпәт. Төвәндики, пәстики, тегидики: у оң қолини ақ дичөлйаң көңликиниң астинқи иккинчи түгмиси үстигә қойуп туруп ейтти.

Бири үстидә иккинчиси төвәндә, қәвәтлик, қәвәт-қәвәт: биз университетта астин-үстүн кариватта йетип оқудуқ.

①Сүпәт. Астидики, төвинидики, астиға җайлашқан: астин қәвәт. Астин қапақ. ②Рәвиш. Чоңқур: сәнму надан, қәдримни билмидиң ! Сөзгә астинрақ чүшинәлмидиң.

Пеил ①сүрәтни төвәнләтмәк, кемәйтмәк: машина техиму астилиди. ②Пәслимәк, аҗизлашмақ (аваз һәққидә): милтиқ авази бара-бара астилап кейин җимип қалди.

Исим. Иш-һәрикәттики сүрәтниң тиз болмаслиқи, аста һаләт.

①«Астилимақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси. ②Сүрити төвәнлимәк, астилимақ: мәнму орнумда туралмай, униң арқисидин маңдим, егиз көтүрүлгәнсери астилишип, пичақтәк қирлиқ ташларни тутуп меңишқа тоғра келәтти.

«Астилимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: у алди тәрәптин келиватқан бир пикапни көрүп, машинисини астилитип, қаидә бойичә йолниң четигә чиқти.

Рәвиш. Йошурун, хупийанә, мәхпий, кишигә билдүрмәй: у һәмишә қасимниң роһий кәйпийатиға астиртин сәпселип, арқисидин сайидәк әгишип йүрәтти.

Тиркәлмә сөз ①бирәр һәрикәт йаки һадисә қатарлиқларниң башқиси билән биргә йаки униңға мунасивәтлик һалда садир болушини ипадиләш үчүн ишлитилиду: мушундақ әһвал астида уларни сүрүштүрүш өз өзини өлүмгә тутуп бериш билән баравәр-дә. ②Бирәр һәрикәт йаки һаләтни пәйда қилған башқа бир һәрикәт, һаләт йаки кәчүрмишләрни ипадиләштә ишлитилиду: у турмушниң мәҗбурлиши астида ахири униң шәртигә көнди.

Исим [русчә«грекчә] «тебабәт» йүрәк йаки нәпәс йоллири кесәллики сәвәбидин нәпәсниң боғулуши; зиққинәпәс.