Пал, Пали

①Исим [әрәбчә] кишиниң алиқиниға қараш, китаб варақлаш, қарта ечиш, таш вә майақларни йөткәш қатарлиқ усуллар билән кишиләрниң кәлгүсини, шуниңдәк кишиләр билишкә қизиққан нәрсә йаки һадисиләрни алдин ейтип беридиған сахта бешарәт: пал бақмақ. Пал салмақ. ②Тәқлид сөз. Қуйаш, йултуз, чирағ, от қатарлиқларниң йоруқлуқ чиқирип йениш һалити: өй ичидә бирдинла «пал» қилип чирағ йандидә, йәнә узимай «лап» қилип өчти.