Палакәт

[Әрәбчә] ① исим. Кишиләрниң ихтийаридин, ирадисидин ташқири; уштумтут, күтүлмигәндә йүз беридиған көңүлсиз һадисә; бәхтсизлик; бала-қаза; апәт: палакәт басмақ. ＊Хушал болғанда көзгә палакәт көрүнмәс (мақал). ②Сүпәт. Көчмә мәнидики сөз. Чаққан әмәс, ләқва, лайғәзәл, епи йоқ; келәңсиз: айуп акиниң оғуллири палакәтрәк йигитләрдин иди.