Палван

[Парсчә] исим. Җисманий җәһәттин күчлүк, бәқуввәт, җәсур; батур киши: йүгәнсиз атни палван минсун (мақал). ②Сүпәт. Җәңдә, челишта зор күч көрситип батур дәп аталған: палван йигит. ③Сүпәт. Қариға етишқа, чәнләшкә маһир; мәргән: хоҗинийаз палван йақуп йасавулни қоғлиди. У қечип кетиветип, һә дәп оқ чиқиратти.