Пайан, Пайани

①Исим [парсчә] җай, мусапә, йол қатарлиқларниң ахирқи нуқтиси; чегриси: зәп охшиған буғдайниң пайани һеч көрүнмәс; кечәкүндүз қундузниң һарғинлиқи билинмәс. ②Иш-һәрикәт, гәпсөз, вәқә һадисиләрниң ахири; давами: билмидим күлпәтниң барму пайани, аләмгә һәмраһкән адәм пиғани. ③Көчмә мәнидики сөз. Һес туйғу, кәчүрмиш қатарлиқларниң чеки; ахири: тарқилипту ахшамқи түн тумани, еқин билән биллә үздүм баһарда, бу еқинға ишқимниң йоқ пайани, у аққан җай болғач қәлбим макани.