Пайә

Исим [парсчә] «йезиқ тили»①егизликкә чиқип чүшүштә ишлитилидиған шота, пәләмпәй; басқуч: һатәм орнидин туруп, тәхтниң биринчи пайисигә қәдәм қойди. ②Пут, айағ: әтиргүлдәк чирайиңға беқип, рәңгим чилан болди, тикән пайәң түпәйлидин мениң көксүмму қан болди. ③Йағач йаки сапалдин йасалған чирағ қойидиған җаһаз: алдиң үч амилдин «чирағ» дегән нам, бири йағ, пилику,биридур пайә. ④Өсүмлүкләрниң шехи, йопурмиқи, гүли вә мевилирини көтүрүп туридиған йәр үсти қисми; ғоли, түпи: әтрапта көрүнмәйду инсан сайиси, бағларда зәпиран гүлләр пайиси.