Пишшиқ

①Сүпәт. Пишип йетилгән, пишқан (мевәчевә вә данлиқ зираәтләр һәққидә): пишшиқ тавуз. ＊Пәттар бовай, нәвриси әкирип бәргән пишшиқ қоғунни каса қилип иштиһа билән йәвататти. ②Сүпәт. Пишурулған, хам әмәс, пишқан: пишшиқ хиш. Пишшиқ гөш. ③Сүпәт. Көчмә мәнидики сөз. Бирәр иш йаки һәрикәтни қилишқа маһир, уста:-у кәсиптә пишшиқ, сәвийисиму йуқири, у худди тупа астида бесилип қалған алтун,-деди. ④Рәвиш. Пухта; мукәммәл; толуқ; раван; йахши: йерим саәттин кейин балилар бу нахшини хели пишшиқ өгинивалди. ⑤Сүпәт. Йиптин-йиңнисгичә, тәпсилий, толуқ: йеза башлиқи бу җайниң әһвалини пишшиқ билидиған деһқанлар билән йәнә бир қетим сөзлишип чиқти. ⑥Сүпәт. Көчмә мәнидики сөз. Молһосуллуқ, мунбәт: пишшиқ йәр. ⑦Сүпәт. Көчмә мәнидики сөз. Башқиларға бирнәрсә бәрмәйдиған; бехил: пишшиқ адәм. ⑧Сүпәт. Көчмә мәнидики сөз. Пухта, мустәһкәм, чидамлиқ; оңайасан үзүлмәйдиған, йиртилмайдиған; бәк: пишшиқ рәхт, пишшиқ арғамча. ⑨Сүпәт. Көчмә мәнидики сөз. Орунлуқ, мәзмунлиқ: сөзниң пишшиқи йахши, ашниң иссиқи йахши (мақал).