Исим [ақ+нават <] بوت> Қоғунниң бир түриниң нами.

Исим ①чоң оғул (укилириға нисбәтән): акаң кимни алса, йәңгәң шу (мақал). ②Өзидин чоң әр кишигә мураҗиәттә йаки униңға һөрмәт йүзисидин ишлитилиду: мөмин ака кәчүрмишлирини қизиқарлиқ қилип сөзләп бәрди.

Сүпәт [русчә] һазирқи вақит үчүн әң муһим, әла, зөрүр: актуал мәсилә. Актуал программа. Актуал тема.

Исим [русчә<لاتىنچە] <فىزىكا> Електр енергийисини химийилик енергийигә айландуруп сақлап қойидиған қурулма. Ток ишләтмәкчи болғанда, йәнә химийилик өзгириш арқилиқ електр енергийиси чиқирилиду.

Исим. Хаталиқ садир қилғучиларға берилидиған бир хил җаза түри.

①Ақ вә башқа һәр хил рәң арилашқан: бир йери ақ, бир йери башқа рәңдә: у бир қоли билән чекисини тирәп, иккинчи қолини бала йөгәлгән ала-була көрпигә қойуп олтуратти. ②Көчмә мәнидики сөз. Тутуруқсиз, тутами йоқ, таққа-туққа: у ала-була сөзләп қалди. ③Хусусийәтлири җәһәттин бир хил болмиған; һәр хиллиққа игә: омумий җәһәттин ейтқанда, тәҗрибә тәнқидчилики бир «ала-була арилашма».

Сүпәт [әрәбчә+парсчә] мунасивити, алақиси бар: һөкүмәт хизмити вә иқтисадий хизмәткә алақидар чоң-чоң мәсилиләргә даир сийасәтләрни йәнила партийә бәлгилиши лазим.

Сүпәт. Тәкши әмәс, тәкши болмиған; егиз-пәс йаки узун-қисқа: у ишлар бовайниң йәктикиниң ичидә алаңғу уруватқан аҗиз йүрикидә өчмәс изларни қалдурған. . .

Сүпәт [алтә+атар] алтә тал оқ йәйдиған, алтә оқлуқ: алтиатар тапанча.

«Алчаймақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

Исим. Башқиларни алдиғучи: алдамчилар һийлә микир ишлитип, йигитниң өйидин қизни оғрилап кетипту.

①Һәм алдирап һәм тенәп; өзини тохтитивалалмай, толуқ тәййарлиқсиз: у бойнини алдирап-тенәп җувисиниң ичигә йошуруп приказчикқа пул узатти, сода пүтти. ②Ойланмай, пикир йүргүзмәй: бәзи йазғучилар алдирап-тенәп йезилған әсәрлири билән тәһрирләрниң бешини қатуриду.