Сүпәт. Артилған, йүкләнгән: мәликә ойғинип қариса, атлар әслигә келип, кишнәп турғудәк, йүк-тақларму артиқлиқ пети турғудәк.

Исим. Арча көп өскән йәр: бу җира ичи қойуқ арчизарлиқ вә тевилғилиқ иди.

Исим [парсчә] дилдики истәк; үмид, интилиш, һәвәс: арзу қилмақ.＊Бир арзу он арзуни туғиду (мақал).

Исим. Пахта, йуң, чигә вә һәр хил сүний талаларни ешиш арқилиқ йасилидиған том тана, арқан: йуң арғамча. Чупур арғамча.＊Йилан чаққан киши арғамчидинму қорқиду (мақал).

Исим. Рәхт, мата, гиләм қатарлиқларни тоқушта өрүш йипларниң арилиқидин тоғрисиға өткүзүлидиған йип.

Исим. Тарихи сөз. Орда қаравули: арслан билән иккиси арқуларниң йардимидә икки боз арғимаққа миништи.

Исим [русчә<گرېكچە] ماتېماتىكىنىڭ سانلار ئۈستىدىكى ئاددىي ھېسابلارنى ھەمدە ئۇلار ئۈستىدە بېجىرىلگەن ئەمەللەرنى ئۆگىنىدىغان قىسمى؛ ھېساب.

Исим [әрәбчә] өтнә, қәрз: уларға башқиларниң өйини вақитлиқ арийәткә елип олтурмастин башқа амал қалмиди.

Сүпәт ①җисманий йаки роһий җәһәттә қийналған; дәрдлик, қайғулуқ: нахшисиз, уссулсиз өткән күнүм сиртмақта турғандәк азаблиқ! ②Җапа-мушәққәтлик; мүшкүл, қийин, тәс: икки чақиримдин ошуқрақ азаблиқ сәпәрдин кейин, улар өңгүргә йетип кәлди.

Исим. Адәмләр топиниң аз қисми, бәлгиләнгән йаки мөлчәрләнгинидин кәм болған қисми: қарар қилинғаникән, азчилиқ көпчиликкә бойсунуш керәк.

①Сүпәт. Азгал бар, азгал көп: азгаллиқ етиз. ②Исим. Азгал көп җай: һарва азгаллиққа кирип қелип дүм көмтүрүлүп кәтти.

Исим. Тарихи сөз. Дунйа, җаһан.