«А» Билән Башланған Изаһлар

Аилә

Исим [әрәбчә] ①әр-хотун вә уларниң бала-чақилири һәм әң йеқин туғқанлиридин ибарәт биргә йашиғучи кишиләр топи: у шу йол билән бу аилиниң ишәнчисини қолға кәлтүрүшкә киришипту. ②Бир мәқсәт, бир мәсләк билән бирләшкән көп кишиләр: җуңгодин ибарәт бу чоң аилидә әллик нәччә милләт йашайду. ③<биологийә> җанлиқлар системисидики түзүлүш җәһәттин бир-биригә охшаш, келип чиқиш җәһәттин өзара йеқин болған һәмдә бирнәччә уруқни өз ичигә алған гуруппа.

Апла

Имлиқ сөз ①күтүлмигән вәқә-һадисидин тәәҗҗүплиниш вә пушайман қилишни ипадиләйду: апла, хошлишалмай қаптимән-дә. ②Ечиниш, қайғуруш, һесдашлиқни ипадиләйду:-апла!-Дәвәтти зәйнәп чоңқур ечинған һалда,-әтийазда қурғақчилиқ, күздә болса су апити .③Ғәзәп, хапилиқни билдүриду:-апла!-Дәпту отунчи ғәзәп билән чишини чишләп.

Атқуч

Исим. Кичик типтики балилар қорали. Бурун ачимақ йағачниң икки ачисиға иккилик кәңликтики латини бағлап йасилатти, һазир рәзинкә бағлап йасилиду. Рәзинкә арисиға кичик таш қатарлиқларни қистуруп, рәзинкини созуп туруп қойуп берилиду. Адәттә қошқач қатарлиқ кичикрәк учар қанатларни етишқа ишлитилиду.

Атидарчилиқ

Исим. Аҗиз, йетим йесир, тайанчсиз кишиләргә қилинидиған ғәмхорлуқ; йар-йөләк, тайанч, көйүнүш: биз бу йаққа маңидиған чағда дадиси уни ашу тағисиниң атидарчилиқиға қалдурғаниди.