Исим. Йолниң кишиләр айлинип маңидиған қисми, айланма, әгим: шопур айлинишқа кәлгәндә машининиң сүритини астилатти.

Исим ①айалларға һөрмәт йүзисидин мураҗиәт тәриқисидә ейтилидиған сөз: қени, хан айим, мәрһәмәт. ②Айалларниң исми.

Кишиләрниң шәйиләргә болған чүшәнчиси вә шу һәқтики билими: аң сәвийисини йуқири көтүрмәк.

①«Аңлашмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси. ②Билинмәк, уқулмақ, ипадиләнмәк: мәқсәтни қисқа сөзләр билән байан қилишта шундақ устилиқ керәкки, қисқа йоллар арқилиқ кәңри пикирләр ениқ ипадиләнсун, очуқ аңлишилип турсун.

Сүпәт. Аһалиси бар, аһалисикөп, аһалиға игә: нурғун аһалилик мәһәллә.

Сүпәт. Диалект сөз. Алдамчи.

Мәлум чақирқ йаки тәшәббусқа қошулидиғанлиқини, қоллайдиғанлиқини, рази болидиғанлиқини билдүрмәк: һекмәт һөкүмәтниң чақириқиға аваз қошуп, хизмәттин чекинди.

[Русчә<فرانسۇزچە>] ①Исим. Һәрбий күчләрниң йаки һәрбий парахотниң дүшмәнгә қарши йүрүштә алдинқи сәпкә баридиған илғар қисми. ②Сүпәт. Көчмә мәнидики сөз. Илғар: оқутқучи оқутушниң биринчи сепидә күрәш қиливатқан авангарт җәңчи.

Пеил. Диалект сөз. Ғәйвәт қилмақ, йаманлап бәрмәк.

Исим. Абдалларға хас иш-һәрикәт, қилиқ. Мәсилән: җанни немигә лазим қилисән, абдаллиққиму? – Дәп варқириди у.

«Абстрактлаштурмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

Исим [парсчә, әрәбчә] су вә һава, һава райи, килимат.