Сүпәт [русчә] алминиң бир түри, рәңги қизил йаки тағил болуп, адәттики алмилардин чоңрақ, тәми чүчүмәл болиду.

Исим. Бирәр һоқуқ тутқан мәнсәпдарниң йаки һакимийәт орунлириниң буйруқини шәртсиз иҗра қилидиған адәм; қолчомақ: қазиниң тили тутулғанлиқини көргән атармәнләр бақини сөзләтмәслик үчүн униң ағзини мәһкәм тутувалди.

1. Исим. Йолбашчи, сәрдар: дәсләп сунҗйаң андин қалған атаманларму қатар болуп тизланди.

2. Исим. Тайақ билән уруп ойнайдиған бир хил ойунчуқ; топ: атаман ойнимақ.

Исим ①пахта, йуң қатарлиқларни йумшитиш, титиш иши: тохтиахун ака йил бойи атқучилиқ билән күн кәчүрәтти. ②Оқйа йаки милтиқ қатарлиқларни етиш иши: бизниң қисимда атқучилиқ билән даң чиқарғанлар аранла биз иккимиз.

Пеил ①атқа минмәк: улар атлиқ кәлгән, улар билән биринчи дуйниң әзалириму атлинип биллә келишкәниди. ②Көчмә. Бирәр җайға бериш үчүн тәййарланмақ, һазирланмақ: һазир алдинқи сәптә күрәш қизимақта, мән пат йеқинда бу муқәддәс җәңгә атлинимән .③Көчмә. Бирәр ишни қилишқа тәййарланмақ, һазирланмақ:-биз әзалар билән мәслиһәтләшкәндин кейин, қарлиқ тағниң сүйини әкилишкә атлинимиз,-деди сабир һакимға.

Исим. Өзини көрситишкә амрақлиқ, мәнмәнчилик, ақсақаллиқ: у башқиларниң сөзлири түгә түгимәйла сөз қистуруп атикарчилиқ билән сөзни тартивалидиған бир хил тәтүр миҗәзлик адәм болуп йетилмәктә иди.

Исим [парсчә] отдан.

Исим. Аҗрилип чиққан нәрсә, тәркиб.

Ач қалған вә зарланған, җапа-мушәққәт тартқан, күни еғир: шәрванихан билән рәна узун йолларни ач-зар, һалсиз басқан болсиму, қийинчилиқларға қилчә пәрва қилмиди.

Исим [ ач+биқин ]биқинниң йан қисмидики сәл ичигә тартилған җай, инчикә бәлниң икки йан тәрипи.

Пеил. Әнәниви адәт бойичә биравниң ечи кирип қалған кишидики ачни чиқириш үчүн сәрәңгә, нан қатарлиқ нәрсиләр билән шу кишини бәлгилик әнәниви адәтләр асасида түртүп-ноқулап, ачни чиқармақ, биравниң ечи кирип қалған кишини давалимақ.

Исим <دېھقانچىلىق> Ағдуруп аптапқа селинған терилғу йәр: адәмләр йаздин бери һәйдәлмәй чиңдилип кәткән ахтармилиқларда дүгҗүп-дүгҗүп маңатти.