Исим. Рәхт, мата, гиләм қатарлиқларни тоқушта өрүш йипларниң арилиқидин тоғрисиға өткүзүлидиған йип.

Исим. Тарихи сөз. Орда қаравули: арслан билән иккиси арқуларниң йардимидә икки боз арғимаққа миништи.

Исим [русчә<گرېكچە] ماتېماتىكىنىڭ سانلار ئۈستىدىكى ئاددىي ھېسابلارنى ھەمدە ئۇلار ئۈستىدە بېجىرىلگەن ئەمەللەرنى ئۆگىنىدىغان قىسمى؛ ھېساب.

Исим [әрәбчә] өтнә, қәрз: уларға башқиларниң өйини вақитлиқ арийәткә елип олтурмастин башқа амал қалмиди.

Сүпәт ①җисманий йаки роһий җәһәттә қийналған; дәрдлик, қайғулуқ: нахшисиз, уссулсиз өткән күнүм сиртмақта турғандәк азаблиқ! ②Җапа-мушәққәтлик; мүшкүл, қийин, тәс: икки чақиримдин ошуқрақ азаблиқ сәпәрдин кейин, улар өңгүргә йетип кәлди.

Исим. Адәмләр топиниң аз қисми, бәлгиләнгән йаки мөлчәрләнгинидин кәм болған қисми: қарар қилинғаникән, азчилиқ көпчиликкә бойсунуш керәк.

①Сүпәт. Азгал бар, азгал көп: азгаллиқ етиз. ②Исим. Азгал көп җай: һарва азгаллиққа кирип қелип дүм көмтүрүлүп кәтти.

Исим. Тарихи сөз. Дунйа, җаһан.

Сүпәт [әрәбчә] ①әң муһим, негизлик, һәл қилғуч рол ойнайдиған, алдинқи қатардики, әһмийәтлики; түп, баш: асасий зиддийәт. Асасий қанун. ②Дәсләпки, әқәллий; омумий: асасий билим. Асасий маһарәт. Асасий чүшәнчә.

Сүпәт. Бойсундурулмиған, адәмгә өгәнмигән, шаш: бу йилқиларниң һәммиси интайин асав болғачқа, тағқа келә кәлмәй тәрәп-тәрәпкә тарқап кетипту.

Исим [русчә<گرېكچە] <تېبابەت> Йүрәк йаки нәпәс йоллири кесәллики сәвәбидин нәпәсниң боғулуши; зиққинәпәс.

Исим. Асранди болуп турмуш кәчүрүш йаки чоң болуш, асранди болуш.