Исим [бәш+таш] қизларниң кичик һәм йумилақ бәш данә таш билән нахша ейтип ойнайдиған бир хил ойуни: бәшташ ойнимақ.

Исим. Бәг, бай әмәлдарларниң балилири; бәг нәсли. ②Исим «ботаника» қоғунниң бир түри, өзи кичик, узунчақрақ, шапиқи непиз, сирти түклүк, бир аз тилим-тилим, ичи қизил вә көкүч болиду; тәми бәк татлиқ.

Бағлиғучи [парсчә] ①бурулуш мәнисидә кәлгән җүмлә билән җүмлини вә җүмлә бөләклирини бағлаш үчүн хизмәт қилиду: униң дадиси оқутқучи әмәс, бәлки ишчи. ②«Еһтимал» дегән мәнидә йүклимә ролида келиду: бәлки у мениң кәлгинимни аңлимиған болса керәк.

Исим [әрәбчә] «ботаника» дуб дәрихиниң мевиси, узун вә йумилақ келиду, уруқи дора қилиниду, уруқниң үчәйни қоруп ич сүрүшни тохтитиш роли бар.

Исим [парсчә] ①сода базарлиридики кочиларниң кесишкән доқмуши. ②Йол үстидики ачал вә қоналғу орунлашқан җай: улар параңлишип, ача йолниң бәндиригә келип қалди.

Исим. Нәшә йаки тамака чикиш иши, адити.

Бир баб-бир бабтин, баб ташлимай: бабмубаб оқумақ.

Исим [әрәбчә] «йезиқ тили» ич; көңүл, ички дунйа: батини зәққум билән толған йиландинму бәттәр, шәпшәки җаду кәби шумлуқта шәйтандин өтәр.

«Баҗлимақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

Исим. Икки путни бир-биригә алмаштуруп, икки теқимиға чаплап олтуруш һалити; чаза: бурадәр өй тарчилиқ, бадашқанни йиғип олтурайли!

Сүп ①мәвҗут; йоқниң әкси: бар имканийәттин пайдиланмақ.＊Җан бар йәрдә қаза бар (мақал). ②Көп иқтисадқа, байлиққа игә болған; бай, дөләтмән: бар барни қилар, йоқ немини қилар (мақал). ③Һәммә, җәмий, барлиқ: егиз тағқа чиққанда, қолиңизни мән тартқан, бар ойунни сиз ойнап, дәрдиңизни мән тартқан. ④Орун келиштә кәлгән сөздин кейин хәвәр вәзиписидә келип: 1) мөлчәрни, чамини билдүриду: униң йеши йигирмиләрдә бар. 2) «Қолидин келиду», «қилалайду», «билиду» дегән мәнини билдүриду: пәридигүл дегән баламни хотәнниң гүли десилә, дутар, уссул, нахша.. . Һәммисидә бар. ⑤Миқдар сөз [русчә«латинчә] «физика» атмосфераниң бесим бирлики, бир бар һәрбир квадрат сантиметир йүзгә чүшкән бир милйон дина тәсир күчниң бесимиға тәң болиду. Деңиз йүзидики атмосфера бесимиму тәхминән бир барға тәң.

Исим ①кава, қапақ пеләклириниң вә тәк шуңиниң артилиши үчүн йағачтин йасалған җаһаз, чәллә: акам салған бараңға төт данә түврүк, йаримға мән әкәлдим базардин үзүк. ②Кава, қапақ пеләклири, тәк шуңлири артилип сайиланған җай: ғунчәм, наһайити қизиқ гәп дәңа ! Йүрүң, бараңда олтуруп сөзләп беримән.