①Рәвиш. Сөзләватқан киши, сөз болуватқан вақит йаки орунға йеқин: бери кәлгин! Бери олтуруң! ②Тиркәлмә. (Чиқиш келиш қошумчиси » дин,-тин» билән кәлгәндә) бәлгилик пәйт, «-дин башлап, давамида, мабәйнидә, буйан, тартип, етибарән» дегән мәнини билдүриду: узундин бери.

«Безәрмәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

Исим <بوتانىكا> Кресит гүллүкләр аилисидики икки йиллиқ саман ғоллуқ өсүмлүк. Уруқи тохумсиман, тебабәтчиликтә йәр үстидики қисми вә уруқи дора қилиниду. У җигәрни йахшилап көзни рошәнләштүрүш, тал вә ашқазанни толуқлаш, қуввәтни ашуруш ролиға игә.

Рәвиш. Беши билән, беши тәрәп билән: һарвидин учуп чүшкән бала суға бешичә кирип кәтти.

Пеил. Бағрини йәр йаки мәлум бир тәкшиликкә чаплап дегүдәк дәриҗидә өмилимәк, өмиләп илгирлимәк: йәр беғирлап маңмақ.

«Беқиндурмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

Исим <قاتناش> Пойиз, аптобус қатарлиқ қатнаш васитилириниң йол үстидә тохташ үчүн бәлгиләнгән җайи, орни.

Исим [белиқ+гүл] <بوتانىكا> Чоқа аилисидики көп йиллиқ, саман ғоллуқ өсүмлүк. Йопурмақлири тарилип өсиду; гүлиниң рәңги сериқ; тениниң йәр үсти қисми дора қилиниду. У иссиқни қайтуруп йаллуғни йоқитиш, ич сүрүшни тохтитиш ролиға игә.

Исим <ئىرق> Мушу нам билән аталған милләт вә бу милләткә мәнсуп киши. Улар асасән йүннәнгә җайлашқан.

Исим <يېمەكلىك> Үстигә қорулған сәй селип йейилидиған полу.

Сүпәт [парсчә] һәркимдин, һәрбир иштин гуман қилидиған, һәркимгә, һәр нәрсигә шүбһә билән қарайдиған; гуманхор: гәр мени «оғри» десә пүткүл җаһан, паклиқимдин қилчә қилмаймән гуман. Бәтгуманлар тутса мени «оғри» дәп, бундин артуқ дәрдму болмайду маңа.

Сүпәт [парсчә, әрәбчә] һәйвити йаман, көрүнүши сәт, кишиниң қорққуси келидиған; вәһимилик, қорқунчлуқ: бәтһәйвәт дивә.