<تىل> Ениқсизлиқни билдүридиған алмаш. Мәсилән: аллиқачан, алликим, аллиқандақ, қайсибир, палани, бирмунчә.. .

Исим [бәл + бағ] ①бәлгә бағлайдиған пота. ②Ат-улағларниң егәр вә мөлилириниң үстидин бастуруп бағлайдиған йаки һарвиниң шотисини көтүрүп туридиған тасма. ③Һәр нәрсиниң оттура қисмидин өткән дәп пәрәз қилған сизиқ, һалқа: иссиқ бәлвағ. Орман бәлвеғи.

Исим [әрәбчә] вәдә берип әл болуш, тәвәликигә өтүш: бәйитини қобул қилмақ. Бәйәт қилмақ.

Исим [әрәбчә] <ئەدەبىيات> Уйғур шеирийитидики аруз вәзниниң һәрбир түри.

Исим [парсчә] қол дәстигаһида пахта йиптин бөз (мата) тоқуғучи касип, һүнәрвән: йашап өткән ашу шәһәрдә, қоли гүл бир бапкар уста. Тоқуған у күндә он гәз рәхт, кечиктүрмәй йеңи иш тутса.

«Батурлашмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

Пеил диалект. Башқурмақ, беҗирмәк.

Исим [бадам+доппа] гүли бадам нусхилиқ доппа: ишқа маңған чеғимда күн чиқипту асманда. Бадамдоппа тиктим мән гүзәл йарим ишчанға.

Исим. Барабан чалғучи: пәрһат башланғуч мәктәптә дүй барабанчиси иди.

[Парсчә] ①сүпәт. Өлчими, сани, һәҗми, миқдари, қиммити, чоң-кичиклики, әһмийити, мәниси қатарлиқ җәһәтләрдә бир хил, тәң; пәрқи йоқ, бирдәк: бу өз ишимиз, һазир су дегән қан билән баравәр, тосувалғинимиз обдан болди. ②Рәвиш. Бирмәзгилдә, бир пәйттә, бир вақитта: баравәр йүгүрмәк. Баравәр турмақ. Баравәр ишлимәк.

Исим. Йолвас.

Исим [русчә<گرېكچە] <مېتېئورولوگىيە> Атмосфера бесимини шәртлик бәлгиләр билән йезип беридиған аптоматик барометир.