«Басмақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Чәксиз хушаллиққа чөммәк, интайин һайаҗанланмақ: күнләрниң биридә сениң қолуңда оқуған оқуғучилардин бирәри даңлиқ адәм болуп қалса, қериғиниңда у сени йоқлап келип, оң қолини көкрикигә қойуп салам бәрсә, сениң бешиң асманға тақашмамду?

Гәп-сөз, һәрикити бәзидә нормал әмәс; сараң қетиш:-таза бешиниң сүйи бар бирнәрсиму, қандақ,-дәп ойлиди летип ичидә абликимгә алийип.

Исим. Беқилиш, пәрвиш қилиниш: бу балиниң беқими йахши бопту.

Пеил. Диалект. Пүтүшмәк.

①Белиқниң көзи. ②Көчмә мәнидики сөз. Лиқ, лиқмулиқ, қачиниң гирвики билән тәң (болупму һарақ һәққидә): һарақни белиқ көзи қилип қуймақ.

Исим [русчә] <خىمىيە> Һидрокарбон бирикмилириниң арилашма суйуқлуқи, нефиттин айривелиниду, асан парға айлиниду.

Сүпәт [парсчә, әрәбчә] <يېزىق تىلى> Әхлақи начар; әхлақсиз, қилиқсиз: бәтәхлақ адәм.

Исим. Исрапхорлуқ; пулни орунсиз көп хәҗләш адити: садирниң йанчуқта барниң һәммисини бәтхәҗлик билән хәҗләп, өзичә көрәңләп баққан вақитлириму болған.

Рәвиш. Бир бәт бир бәттин, бирәр бәтниму қалдурмай: бәтмубәт көрмәк.

Исим [парсчә] ①гөдәк оғул; хизмәткар бала: униң йенида шаһзадә сүпәт икки бәччә, бир мәликә олтурупту. ②Әрлик җинсий хусусийитини йоқатқан, айаллардәк миҗәз-хулққа игә болуп қалған оғул бала: һәй сийит ночи-сийит гаңгуң, алдидики атлиқ ма байвәччидур, хунсилиқта өтүп кәткән бир бәччидур, атармән-чапармәнлири қириқ нәччидур.

Исим [парсчә] <يېزىق تىلى> Көпинчә «әтмәк» пеили билән келип «ата қилмақ, атимақ, беғишлимақ, бәрмәк» дегәндәк мәнини билдүриду: у маңа йеңи һайат бәхш әтти.