Сүпәт. Әтиварлап өз ихтийариға қойуветилгән, арзулап өгитип қойған, арзулуқ: байниң балисиму әркә, калисиму әркә (мақал).

①Сүпәт. Пәқәт әр кишиләрдила болидиған, әрләргә хас: әрлик җинс. ②Исим. Әрләрниң җинсий әзаси, әрәнлик: бу иккисиниң әрлики аҗиз. ③Сүпәт. Ери бар, әргә тәгкән, турмушқа чиққан: әрлик хотун. ④Исим. Әрләргә хас болған мәрдлик, батурлуқ, мәрданилик, қәһриманлиқ, җасарәт, ғәйрәт: йамулниң теги зәйлик, бу дәрдләргә нем дәйлик, әрликкә бәлни бағлап йахшилиқни издәйлик.

Сүпәт [әрәбчә] әрәб тилида ейтилған йаки әрәб йезиқида йезилған; әрәбчә: мәхсум парсий вә әрәбий китабларға толуқ мәнә ейталайтти.

①Сүпәт. Гәпни тәкрарлаверидиған, гәпни созуп инҗиқлап қилидиған: сиз тола әзмә гәпләрни қилип йүрмәң, вақитни қолдин кәткүзүп қойисиз. ②Сүпәт. Бошаң, езилип йүридиған, езиләңгү: мушу заманниң балилири тазиму әзмә келидикән. ③Исим. Езиләңгү адәм: милҗиңни әзмә йеңиду, әзмини худадин бәзмә йеңиду (мақал).

«Әзвәйлимәк» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

Исим. Көңүл қойуп, қетирқинип иш көрүш адити, миҗәз: дохтур униң кесилини әстайидиллиқ билән тәкшүрүп чиқти.

«Әсқатмақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: дост дегән мушундақ вақитта бир-биригә әсқетишмиса, уни дост дегили болмайду-дә.

«Әскәртмәк» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: бирнәччә киши әтраптики кишиләргә қарап уни қариғу хоҗа демәй, уни илйар хоҗа дәп аташни әскәртишти.

Исим [әрәбчә] ①уруш, җәң үчүн керәклик қорал-йарағ вә оқ-дора материйаллар: дөләт мудапиә қурулуш әслиһәлири. ②Үскүнә, җаһаз: оқутуш әслиһәлири. Қурулуш әслиһәлири.

Исим [әрәбчә] ①бирәр һүнәр, кәсип вә мәлум бир ишни қилишта ишлитидиған қорал, сайман, җабдуқ: төмүрчилик әсваблири. Тоқуш әсваблири. ②Бирәр нәрсидин бирәр мәқсәт үчүн мәхсус йасалған буйум: өлчәш әсваби. Алтун әсваблар. ③Музика орунлаш вә сәнәт үчүн ишлитилидиған буйум, чалғу; саз: чалғу әсваблири. Музика әсваблири.

«Әшмәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: саңза әштүрмәк. Йип әштүрмәк.

Сүпәт [әрәбчә] әмәлийәт давамида әқил ишлитиш вә пикир йүргүзүш арқилиқ хуласиланған: әқлийә сөз.