Сүпәт ①әйиби йоқ, гунаһсиз: әйибсиз достни издигән достсиз қалар (мақал). ②Җисманий җәһәттин сағлам, нуқсансиз: йалқун һәр җәһәттин кишиләрни өзигә җәлп қиларлиқ дәриҗидә әйибсиз йигит болди.

①Сүпәт. Соғуқ миҗәзлик: бу бала сәл әңгизлик бала болуп қалди. ②Исим. Көчмә мәнилик сөз. Териккәклик; йиғлаңғулуқ: әңгизлик қилмақ.

Рәвиш [әрәбчә] «йезиқ тили» һәр заман, бир заман, бәзидә: сәбри гөһәр, сир алтун, сири әһйан өзгидур. Сири айан әһлигә, өмри гәрйан өзгидур.

Исим [әрәбчә] «дин» ①шәриәт бәлгилимиси бойичә тәнниң кишигә көрситишкә болмайдиған йери, йәни әрләрниң киндиктин тизғичә, айалларниң биләкниң беғишидин бойунғичә, бойундин ошуққичә болған қисми. ②Җинси әза: әвритини йапмақ.

Исим [әрәбчә] «дин ①> етиқадлиқ, диндар кишиләр нәзиридә гойа аҗайип карамәтләргә игә, карамәт көрситәләйдиған, мөҗизиләрни йариталайдиған муқәддәс, әзиз адәм: у дәрәхтин чүшүп сәпәргә қарап:-мән бүгүнгичә әвлийаларниң бундақ карамәтлирини көргән әмәс идим, -дәпту. ②Көчмә мәнилик сөз. Гәп, вәқә, һадисә қатарлиқларниң мәнбәсигә чүшинип йәткән; данишмән, улуғ адәм: мәһмут қәшқәри тарихта өткән улуғ әвлийа, улуғ шәхс. ③Көчмә мәнилик сөз. Мубалиғә, мәсхирә қилишта кинайә үчүн қоллинилиду:-бәлли, пасарахун таза әвлийа икәнсилә ! Чүшүңлигә немә кирсә шуни дәмсилә?-Деди һеким.

Сүпәт. Арилашма болған, арилаштурулған, арилашма: әбҗәш май. Әбҗәш нан. Әбҗәш қилмақ.

«Әбәдийләштүрмәк» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Пеил. Әпсанигә айланмақ.

Исим. Әпсун оқуйдиған киши; җадугәр, сеһиргәр, сеһирчи.

«Әпләштүрмәк» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

Исим [әрәбчә] «йезиқ тили» әтир, упа-әңлик қатарлиқ хушбуй зиннәт буйумлирини сатидиған киши; әтирчи.

Исим [әрәбчә] бир йүзи йалтирақ һәм гүли очуқ көрүнидиған, йәнә бир йүзиниң гүли сус йәрлик йипәк рәхт.