Исим [әрәбчә] ①қаидә-йосунға, тәртип-интизамға, әдәб-әхлаққа хилап иш; кәмчилик, сәвәнлик: билмәслик әйиб әмәс. Тиришмаслиқ әйиб (мақал).＊Өзиниң әйиби өзигә көрүнмәс, көзиниң әйиби көзигә көрүнмәс (мақал). ②Киши уйилидиған, номус қилидиған, хиҗаләт тартидиған хата һәрикәт; начар қилиқ, болмиғур адәт: сиз дәрсиз, йигиткә йаш төкмәк әйиб, билимән номуси көз йаш йигитниң, есимдә атамму ейтқан өлүмгә рази бол вә әмма төкмә көз йешиң! ③Нуқсан, қусур, илләт, җисманий кәмтүклүк: ғеми йоқ инсан болмас, әйиби йоқ һайван болмас (мақал).

Исим. Көпрәк «кәлмәк» йардәмчи пеили билән биллә келип: «пәйлидин йанмақ, йолға кирмәк, пәскойға чүшмәк, мақул болмақ, унимақ, көнмәк » дегәндәк мәниләрни билдүриду: билмәмсиз, садирму әйвәшкә кәлди. Қени, маңа қанчилик нәп берисиз?＊Буниң үчүн әзалар бурун ташливетилгән үнүмсиз йәрләрни қайтидин әйвәшкә кәлтүрди.

Сүпәт. Әһмийити, етибари, зөрүрийити йоқ, муһим әмәс: буларниң һәммиси алмас үчүн әһмийәтсиз бир немә иди.

Исим. Нәвриниң балиси: бу бала Абдуқадир Дамолламниң әвриси болиду.

Сүпәт. Әвлади, җәдди-җәмәти бар; балилиқ, җәмәтлик: тохтиахун бәк әвладлиқ адәм. Униң пүтүн әвладини бир йәргә йиғса йүздин ашиду.