Исим [әтә+йаз] төт пәсилниң биринчиси, қиштин кейинки, йазниң алдидики пәсил: әтийаз пәсли.

Исим [әрәбчә] бурун өткән нәсил-нәсәб, ата-бовилар: улар әҗдадлар йаратқан күрәш мевилирини тетиғансери, ашу әҗдадларни техиму сөйүмлүк һес қилиду.

Пеил. Әҗәбләнмәк, әҗәблиниш һес қилмақ: у сабирниң исмини аңлап, бираз әҗәбсинип қасимға қариди.

«Әчүшмәк» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

Пеил. Әхләт, паскина болуп кәтмәк, мәйнәтләшмәк.

Пеил ①авумақ, улғаймақ: диләйсахан дәрвазиға меңип, -мәрәзгә хизмәт қилғиниңға шунчә калчарамсина, билип қой, пақа сесиқ суда куркирайду. Чивин әврәздә әдәйду !-Дәп ғодуңшиди. ②Әвҗ алмақ, күчәймәк: қараңғулуқ қанчә йейилғансери дүшмән оқлириниң учуп келиши шунчә әдимәктә иди. ③Һәддидин ашмақ, өзини биләлмәй қалмақ: у йүгүрүп келип қулумға есилғанда қол йандурмидим. У техиму әдәп йақамға есилди.

Әдәп вә әхлақ: әркинҗан әмди һәрбий қисимниң бир чоң мәктәп икәнликини, униңда сийасийни, һәрбий ишларни, әдәп-әхлақни өгинип, чениқип, тез алға басқанлиқини сөзләп бәрди.

Әр билән хотун, әр вә униң хотуни: чирайлиқ йасалған өйичи йеңи тойи болған йаш әр-хотунлардин һал сорап кәлгән йашлар билән толғаниди.

«Әрзанлимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: һөкүмәт чарә-тәдбир қоллинип нурғун малларниң баһасини әрзанлатти.

Исим [әрәбчә] диний чүшәнчиләрдә асманниң әң йуқири қисмидики сарай, тәхт: барат мәзин:-бала дегән әршиәлаға чиқип кәтсиму бала-дә, һәммә ишта ата-аниниң гепини аңлимақ бар, -деди.

«Әркинләштүрмәк» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

Рәвиш. Әркәкләргә охшаш, әркәкләрдәк: әркәкләрчә иш қилмақ.