Исим [әрәбчә+парсчә] әрәб тили, йезиқи, мәдәнийити, тарихи бойичә мутәхәссис киши; алим.

Исим. Иш вә сөз-һәрикәттә езилип йүридиған адәт; бошаңлиқ: у аввал алдиримай туруп үстәлни сүртти. Андин башқиларға сөзлигәч әзмилик билән чапинини йешип, илғучқа асти.

«Әзвәйлимәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: бу дора шипа болуш йирақ турсун, әксичә, кесилини әзвәйлитип қойди.

Имлиқ сөз [әрәбчә] ①әҗәблиниш, һәйран қелиш, тәәҗҗүблиниш мәнилирини билдүриду: әстағпурулла, әстағпурулла, немә болуп кәтти бу иш, бу җаһан. ②Ғәзәблиниш, аччиқлинишни билдүриду: алғанда бисмилла, бәргәндә әстағпурулла (мақал).＊У:-әстағпурулла, бу бәңваш нәгә кәткәнду?-Дәп балисини тиллиди. ③Әпсуслиниш, пушайманни билдүриду: у өйигә берип чейини ечә-ичмәйла, -әстағпурулла ! Һелиқи ишни унтуптимән әмәсму, -дәп алдирап чиқип кәтти.

Исим. Әсләш йаки тәсәввур, пикир қилиш қабилийити төвәнлик унтуғақлиқ, биләлмәслик:-қара мениң әссизликимни, -деди у хиҗил болғандәк.

Пеил ①есигә салмақ, йадиға чүшүрмәк: қуддус талада йамғур йеғиватқанлиқини йәнә әскәртти. ②Әскәртиш бәрмәк, чүшәнчә бәрмәк: қасим өзиниң сучилиқни оқуған адәм икәнликини алаһидә әскәртти. ③Агаһландурмақ, тәкитлимәк: партизанлар униң чишиға тола тәгмәсликимни пат-пат әскәртип қойатти.

Пеил ①әскә алмақ, есигә кәлтүрмәк; хатирисигә кәлтүрмәк: у һәр күни орнидин турғанда кечичә қандақ чүш көргәнликини әсләйтти. ②«Физиол» болуп өткән шәйиләргә болған инкасни қайта әкс әттүрмәк.

Әсваб, үскүнә вә шу әсваб-үскүнә даирисидики нәрсиләр; қорал-сайманлар.

Исим. Бала туғулғандин кейин чүшидиған һәмраһи.

Сүпәт [әрәбчә] әқил ишлитишни тәләп қилидиған, пикир йүргүзүшкә аит: әқлий қабилийәт. Әқлий әмгәк.

Исим ①әқилгә хилап, әқилгә уйғун кәлмәйдиған қилиқ, миҗәз: әқилсизлиқ қилмақ. Улар әқилсизлиқидин беши чүшкән һалда ордиға кетишипту. ②Ойланмастин қилинған әхмиқанә иш: вай, йақ, бу тазиму әқилсизлиқ!

Исим [әрәбчә] инқилабқа, инқилабий һакимийәткә қарши, әксийәтчил һәрикәт.