Сүпәт [әрәбчә] узақ заманлардин бери әнәнә бойичә давамлишип кәлгән, әнәнә болуп қалған, әнәнигә айланған, әнәнилик: әнәниви байрам. Әнәниви адәт.

Исим. Әндизә тәййарлаш, әндизә елиш билән шуғулланғучи.

Пеил. Ғәм қилмақ, қайғурмақ, әндишә қилмақ: улар гүлчеһриниң бу мәсулийәт түзүминиң һөддисидин чиқип кетәлмәсликидин әнсирәйтти.

①Пеил. Метирлимақ, ени охшаш һалға кәлтүрмәк; өлчимәк: рәхтни әнлимәк. Матани әнлимәк. ②Пеил. Кәңрип, чоңқурлишип тез, раван ақидиған һаләткә кәлмәк, ән тартмақ (су һәққидә): ечиқ әнләп асан әткили болмайдиған болуп кәткәниди.

Пеил. ①Терә, хемир қатарлиқларни пишурмақ, пишшиқлимақ: терини әйлимәк, хемирни әйлимәк. ②Йазма әдәбийатта «қилмақ», «әтмәк» ролида келиду: бир бурадәр өмридә көпрәк хушамәт әйлиди. Бу «һүнәр» ни өзигә баб һәмдә амәт әйлиди.

Исим ①өй-имарәт деризилиригә, ишкап, җаһазларға әйнәк селиш вә қураштуруш иши, шу иш билән шуғуллиниш кәспи: дадам әйнәкчилик қилатти. ②Һәр хил әйнәк буйумларни йасаш мәшғулати.

Исим [әрәбчә+парсчә] хаталиқ өткүзүп җинайәт садир қилған, қанун алдида әйибләнгән киши; гунаһкар, җавабкар: әсқәр шохлуқ қилип бикардин-бикар әйибкар болуп қалди.

Исим. Айалларниң мәңзигә, калпукиға сүртидиған қизил сүрмә.

Исим [әрәбчә] һал-әһваллар, вәзийәт, шараит: тәрҗиман һиндистанға хели көп қетим кәлгән болғачқа, бу йәрниң әһвалати билән пишшиқ тонуш иди.

①Сүпәт [әрәбчә] йахши, әла, обдан, артуқ: миң аңлиғандин бир көргән әвзәл (мақал). ②Исим [әрәбчә] лай һәм гәҗдин кичик һәм назук қилип ишләнгән йаки ишик-деризиләрниң кешикиниң йүзи тәрипигә чиқирилған пилта-нава. ③Пилта-нава қақидиған әсваб.

Исим. Әвлийаларға хас иш, хусусийәт: улар йапйаш бу чокан нимҗан йигиткә бәнд болуп қалмас дәп әвлийалиқ қилишатти.

Сүпәт. Иштин, кардин чиққан, керәксиз, бузулған: әбҗәқ һарва. Идариниң әбҗәқ велисипити билән йол йүрүш маңа пийадә маңғандинму еғир иди.