Исим [әлип+май] өсүмлүк мейиниң бир хили. Санаәттә сирниң хам әшйаси.

Исим [әрәбчә+парсчә] «һәрб» байрақ, туғ көтүргүчи; байрақдар: җәң мәйданида әләмдарлар әләмлирини көтүрүп сәпниң алдида маңди.

Исим. Көрәлмәслик һалити, көрәлмәслик иллити: әмәт ака көзиниң әмалиқидин йоруқ дунйаниң һузуридин бәһримән болалмай аләмдин өтти.

Буйруқ, пәрман қатарлиқлар: дөләт асасий қанунидики бәлгилимиләр бойичә, дөләт түзүмигә мунасивәтлик түрлүк муһим қанун, әмр-пәрманларни түзүп чиқти.

Пеил. Чечәкниң алдини елиш окули салмақ, мудапиә окули урмақ: давалимақ: чечәк ваксинисини әмлимәк.

Сүпәт [әрәбчә+парсчә] әмәлни йахши көридиған, әмәлгә амрақ, әмәлниңла койида йүридиған, мәнсәппәрәс: әмәлпәрәс адәм.

Сүпәт. Әмәлийити йоқ, әмәлийәткә асасланмиған: әмәлийәтсиз нәзәрийә болмайду. Әгәр шундақ нәзәрийә бар дейилсиму, у-қуруқ сәпсәтә.

Исим [парсчә«һиндичә] «ботаника» сир дәрихи аилисидики даим йешил туридиған дәрәх. Йопурмиқи нөвәтлишип өсиду, мевиси бөрәк шәклидә болиду, пишқанда сарғийиду, үчкиси чоң, талалири бар, мевә гөши сериқ, йейишкә болиду, ширнилик, тәми мәззилик болуп «манго» дәпму атилиду.

«Әндиктүрмәк» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

Исим [әрәбчә] «йезиқ тили» ривайәтләрдә ейтилишичә наһайити чоң, һәйвәтлик әпсаниви қуш.

Исим. [Әрәбчә] «йезиқ тили» (ә: йан) йуқири мәнсәплик, мәртивилик кишиләр; әмәлдарлар, хоҗайинлар: маңа егилип тоққуз тәзим қилидиған, әҗри үчүн инам-мукапатқа ғәрқ болған орда әйанлирим мәндин йүз өриди.

«Әймәнмәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: мән шу гәпни қиливатқанда, маһирәниң чирайидин күлкә өчкән болуп, униң көзлиридә адәмни әймәндүргүдәк от чақнайтти.