Имлиқ [әрәбчә] «йезиқ тили» мәңгүлүк хошлишиш, ахирқи хошлишишқа ейтилиду: деди хәлқим шуңа чоңқур йүрәктин: «әлвида оғлум йашайду биз билән роһиң, әмәс биздин җуда оғлум»

Уйан-буйанға күчсиз чайқалған, мағдурсиз, һалсиз: у бирнәччә йил бала дәрдидин әләң-сәләң йүрди.

Сүпәт ①әмчики бар: әмчәклик һайванлар. ②Әмчики чоң: әмчәклик айал.

«Иқтисад» кишиләр әмгәк обйектигә тәсир көрситиш вә уни өзгәртиштә пайдилинидиған барлиқ маддий васитиләрниң мәҗмуәси. У ишләпчиқириш қорали, йәр, өй-имарәт, йол, қанал, амбар қатарлиқларни өз ичигә алиду, буниң ичидә ишләпчиқириш қорали һәл қилғуч рол ойнайду.

Исим [әрәбчә+парсчә] әмирниң оғли:-һәй йигит! Растиңни ейтқин, падишаһзадимусән, йа әмирзадимусән, йа бәгзадимусән йаки байзадимусән?-Дәпту мәликә.

«Әмәлийләштүрмәк» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Сүпәт [әрәбчә] узақ заманлардин бери әнәнә бойичә давамлишип кәлгән, әнәнә болуп қалған, әнәнигә айланған, әнәнилик: әнәниви байрам. Әнәниви адәт.

Исим. Әндизә тәййарлаш, әндизә елиш билән шуғулланғучи.

Пеил. Ғәм қилмақ, қайғурмақ, әндишә қилмақ: улар гүлчеһриниң бу мәсулийәт түзүминиң һөддисидин чиқип кетәлмәсликидин әнсирәйтти.

①Пеил. Метирлимақ, ени охшаш һалға кәлтүрмәк; өлчимәк: рәхтни әнлимәк. Матани әнлимәк. ②Пеил. Кәңрип, чоңқурлишип тез, раван ақидиған һаләткә кәлмәк, ән тартмақ (су һәққидә): ечиқ әнләп асан әткили болмайдиған болуп кәткәниди.

Пеил. ①Терә, хемир қатарлиқларни пишурмақ, пишшиқлимақ: терини әйлимәк, хемирни әйлимәк. ②Йазма әдәбийатта «қилмақ», «әтмәк» ролида келиду: бир бурадәр өмридә көпрәк хушамәт әйлиди. Бу «һүнәр» ни өзигә баб һәмдә амәт әйлиди.

Исим. Әйнәк селиш, сетиш вә уни хилмухил шәкилгә кәлтүрүш билән шуғулланғучи: шәһәрдин тәклип қилинған әйнәкчиләр имарәтниң деризилиригә әйнәк селиватиду.