Уруқ-әвлад, уруқ-җәмәт; ата-бова, келип чиқиш: шамәхсут ваң қол астидикиләргә йарлиқ чүшүрүп, төмүр хәлпиниң әсл-нәслини пүтүнләй қурутувәтмәкчи болди.

«Әснимәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: қаравулни таң уйқуси әснәтти.

«Әсәбийләшмәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: униң қулиқиға аңланған бу шум хәвәр уни техиму әсәбийләштүрди.

«Әшәддийләшмәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

Әқил вә һош, пәм-парасәт: немә десәм болар, қериғанда адәмниң әқил-һоши җайида болмайдикән.

«Әкчимәк » пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

Исим. Әксийәтчиләргә хас һәрикәт вә паалийәт.

«Әгмәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: актиплар қаванлиқни баш әгдүрмәкчи иди.

«Әгимәк» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Әл-ағинилик, дост-бурадәрлик, йар-бурадәрлик мунасивәт: мән униң билән узақ йиллардин бери әл-ағинидарчилиқ қилип келиватимән.

Имлиқ сөз [әрәбчә] қисас елиш һәқ вә қилишқа тегишлик иш дегән мәнидики берикмә.

Пеил. Бовақ балини ухлитиш үчүн балини бөшүккә бөләп йаки йөгәккә орап, «әлләй, әлләй» дәп йаки әлләй қошиқи ейтип мидирлатмақ, тәврәтмәк, әлләй әтмәк: турсунгүл бовақ балисини бөшүккә бөләп әлләйләп ухлатти.