Сүпәт. Атиқи бар, нами, даңқи чиққан; мәшһур, намдар:-мән бағдадлиқмән,-дәп башлиди у сөзини,-атам бағдадниң атақлиқ кишилиридин иди.

Исим [русчә<فرانسۇزچە>] Шиддәтлик һуҗум, қайтурма һуҗум.

1. Исим. Бирәр саһәдә, мәлум бирнәрсиниң намини билдүрүп келидиған исим йаки исим характерлик сөз вә йаки сөз бирикмиси: математика аталғулири. Химийә аталғулири.

2. Исим. Диалект сөз. Ат тутушқа ишлитидиған арғамча; салма.

Сүпәт ①ениқ аталғуси йоқ, аталғуси техи бекитилмигән йаки қелиплаштурулмиған; аталғуға игә болмиған. ②Өлчәм бирликиниң нами билән кәлмигән: аталғусиз сан.

Исим. Аталғушунаслиқ илминиң мутәхәссиси.

Исим <تىل-يېزىق> Тилшунаслиқниң аталғуларни тәтқиқ қилидиған бир саһәси.

Сүпәт ①ениқ аталғуси бар, нами бекитилгән. ②Өлчәм бирликиниң нами билән кәлгән: аталғулуқ сан.

Исим. Аталғу I: бу әсәрниң тили һазирқи тилға йеқинрақ, әрәб-парс аталмилири азрақ.

1. «Атимақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: шуниңдин кейин у «һүсән партизан» дәп атилип йүрди.
2. «Атимақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: уларниң барлиқи мушу вәтәнниң азадлиқи үчүн аталғаниди.

Сүпәт. Мәлум кишиләр дәвалған, ативалған; сахта: шу йили йуртимизда аталмиш демократик сайлам өткүзүлгәниди.

Узун йиллардин илгири, бурунқи вақит, бурунқи дәвр: мана бу атам замандин бери бизгә адәт болуп кәлгән бар иш.

1. Исим. Йолбашчи, сәрдар: дәсләп сунҗйаң андин қалған атаманларму қатар болуп тизланди.

2. Исим. Тайақ билән уруп ойнайдиған бир хил ойунчуқ; топ: атаман ойнимақ.