Сүпәт ①ениқ аталғуси бар, нами бекитилгән. ②Өлчәм бирликиниң нами билән кәлгән: аталғулуқ сан.

Исим. Аталғу I: бу әсәрниң тили һазирқи тилға йеқинрақ, әрәб-парс аталмилири азрақ.

1. «Атимақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: шуниңдин кейин у «һүсән партизан» дәп атилип йүрди.
2. «Атимақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: уларниң барлиқи мушу вәтәнниң азадлиқи үчүн аталғаниди.

Сүпәт. Мәлум кишиләр дәвалған, ативалған; сахта: шу йили йуртимизда аталмиш демократик сайлам өткүзүлгәниди.

Узун йиллардин илгири, бурунқи вақит, бурунқи дәвр: мана бу атам замандин бери бизгә адәт болуп кәлгән бар иш.

1. Исим. Йолбашчи, сәрдар: дәсләп сунҗйаң андин қалған атаманларму қатар болуп тизланди.

2. Исим. Тайақ билән уруп ойнайдиған бир хил ойунчуқ; топ: атаман ойнимақ.

Исим. Пичилған төгә.

«Атимақ I» пеилиниң өзлүк дәриҗиси: у азрақ пул тепипла қин қиниға патмай «бай» атинип йүрди.

Рәвиш [әрәбчә] ①мәхсус, алаһидә бир мәқсәтни көзләп, әтәйләп: мән атайин конишәһәргә кирип, билал әзизигә акамниң салимини йәткүзүп қойаттим. ②Мәқсәтлик; қәстән: кенизәкниң сениң икәнликини вәзир билгән болса керәк. У атайин қиставатиду.

Исим [русчә«франсузчә»] әлчиханиниң бирәр саһә бойичә мәхсус бәлгиләнгән мәслиһәтчиси.

Илгирики мәвқә йаки мәртивисидин айрилғандин кейинму чоңчилиқ вә тәкәббурлуқини ташлимаслиқ: у илигирикидәк қолини нәгә сунса шу йәрдин йулуп йигүдәк һоқуқ-имтийазға игә болмиғини билән «аттин чүшсиму, үзәңгидин чүшмәпту» дегәндәк, һелиһәм насирахун аилисини нәзиригә илмайтти.

Исим «иқтисат» һөкүмәт иши үчүн сәрп қилинған түрлүк хираҗәтләрни түрләр бойичә тизимликкә турғузуп, рәһбәрлик селиштуруп тәстиқлиғандин кейин, уни малийә һесабатиға киргүзүш: атчот қилмақ.