Исим [парсчә] чининиң чоңрақ бир түри: у өчкисидин күнигә бир апқур сүт сеғивалидикән.

Имлиқ сөз ①күтүлмигән вәқә-һадисидин тәәҗҗүплиниш вә пушайман қилишни ипадиләйду: апла, хошлишалмай қаптимән-дә. ②Ечиниш, қайғуруш, һесдашлиқни ипадиләйду:-апла!-Дәвәтти зәйнәп чоңқур ечинған һалда,-әтийазда қурғақчилиқ, күздә болса су апити .③Ғәзәп, хапилиқни билдүриду:-апла!-Дәпту отунчи ғәзәп билән чишини чишләп.

Имлиқ сөз. Апла:-аплаһуәкбәр! … Сулайман қаттиқ хорсинған һалда қейнатисиға тапа қилди,-һеч болмиса, йа пулини, йа қәләмни елип қалған болсилиму!

Сүпәт [русчә] алминиң бир түри, рәңги қизил йаки тағил болуп, адәттики алмилардин чоңрақ, тәми чүчүмәл болиду.

Исим [парсчә] «болмақ, қилмақ» йардәмчи пеиллар билән келип «төрәлмәк, пәйда болмақ; төрәлдүрмәк, пәйда қилмақ» дегән мәниләрни билдүриду: сән билән мән мушу аләм апиридә болғандин тартип, бир-биримизни йетәрлик билишимиз. *-Әй бәхтлик йигит, сени бу аләмгә апиридә қилған атаң ким? Анаң ким?-Дәп сорапту бовай.

«Апармақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: улар һәсәл һәрә сандуқлирини мениң һарвам билән тағқа апиришип бәрсун.

Исим [парсчә] бирәр ишниң көңүлдикидәк болғанлиқи, беҗирилгәнлики үчүн рази, мәмнун, қайил болғанлиқини ипадиләйдиған алқиш сөзи: апирин ейтмақ. Апирин оқумақ.＊Сизниң кәң қорсақлиқиңизға апирин! Хош, әмди қандақ қилмақчимиз?

Исим [русчә<голландчә] <ботаника> ①рута аилисигә киридиған кичик дәрәх. Йалғуз йаки топ һаләттә ақ чечәкләйду, пишқан мевиси қизғуч сериқ рәңлик болиду. ②Шу дәрәхниң мевиси.

Исим [әрәбчә] ①тәбиәт һадисилири кәлтүрүп чиқарған еғир зийан-зәхмәт: от апити. Қурғақчилиқ апити. Су апити. ②Башқа кәлгән оңушсизлиқ, еғир бәхтсизлик; зор бала-қаза: апәт көрмәй десәң һошйар бол (мақал).＊Бу бала бизгә бир апәт болди.

Сүпәт. Апәт билән өткән; апити бар, апәт басқан: һелиқи апәтлик йилларда һәмишә кала һарвисини һәйдәп җаңгалдин йантақ тошуғанидим.

Ат вә шу қатардики ишләпчиқириш һайванлири: бу йил бизму ат-улағ сетивалдуқ.

Ат вә һарва.