Исим. Авазни тәтқиқ қилидиған пән, илим.

Өз райини билдүрүшигә сунмақ: йиғинниң ахирида талаштартиш қилиниватқан мәсилә авазға қойулди.

Сүпәт ①авази бар, аваз чиқиридиған:-һәй, ука, маңа қариғина, бу йол билән қәйәргә барғили болиду, -дәп сориди йоған авазлиқ бир киши. ②Авази күчлүк, авази чиң: диләйсахан авазлиқ қилип:-һәй әхмәқ ! Тиллани тезәккә айриваш қиливатқиниңни қара !-Деди.

Сүпәт. Йадаңғу, оруқ, сәмримигән: ташмақ авақ бәстини сәл қимирлитип қойуп гелини қирди.

Исим. Солақ, түрмә, зиндан: қул-йетимниң йатқан йери питлиқ авақта. Қул-йетимға аш берәркән сунуқ тавақта.

«Авақлашмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

«Авақлаштумақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

Пеил. Оруқлимақ, йадимақ; җүдимәк: у бәкла авақлишип кетипту.

Исим. Авақ, йадаңғу һаләт; сәмримигән, оруқ қийапәт.

[Әрәбчә] ①сүпәт. Аммиви, омумий: авам хәлқ. ②Исим. Аддий хәлқ, амма, пуқра: бәгдә бари авамдиму бар.

①Бәзи дөләтләрдики икки хил палата түзүмигә игә парламетниң төвән палатасиниң йәнә бир хил атилиши. ②Бир палаталиқ түзүм йолға қойулған дөләтләрдики парламентниң нами.

Кәң хәлқ, омумий хәлқ, аддий хәлқ.