Исим. Ават, қайнам-ташқин һаләт, байашатлиқ, гүлләп йашнаш: бизгә керәк йеримизниң аватлиқи, бизгә керәк хәлқимизниң азадлиқи.

Исим. Омумән кишини аварә қилидиған намувапиқ қийинчилиқ, җапа, иш-әмгәк: у бу сөзидин бираз хиҗил болғандәк:-биз келип силәргә көп-аваричилик селип қойдуқ, -деди астағина.

Исим. Диалект сөз. Арзу, арман, тәләп, пуха.

Исим. Аварә болған, аваричилик тартқан адәм: һарвикәш-аварикәш (мақал).

Исим. Аварә болуш иши, аваричилик һәрикити.

Исим. Аваричилик: униң билән ейтишиш маңа көңүлсиз вә артуқ аваригәрчилик иди.

Сүпәт [парсчә] ①бирәр җайда тиним тапалмиған; сәрсан-сәргәрдан: бақсаң мениңдәк диваниләргә, исйан чөлидә авариләргә. ②Бирәр иш-һәрикәт билән бәнд, мәшғул: һазир һәр адәм өз иши билән аварә. ③Амалсиз, бичарә; қийналмиған: вә йа дачән дәрдидин аваримусән ? Йаки оғри, булаңчи қарақчиму сән. ④Аҗиз, оруқ, җүдәңгү: аварә қой. Аварә ат.

1. Исим [парсчә] ①маддиларниң тәвриниши, нәрсиләрниң урулушидин пәйда болған тавуш: саәтниң авази. Йамғур авази. Думбақ авази. ＊Қәйәрдиндур нәй билән равабниң авази аңланди. ②Өпкидин чиққан һаваниң урулуши билән тавуш пәрдилириниң тәвринишидин чиққан тавуш; сада:-әй оғлум, -деди у йеқимлиқ аваз билән, -немә сириң бар, маңа ейт. 2. ③Пикир-тәләп, налә: амминиң авази. ④Музакирә йаки сайламда өз пикрини байан қилиш һоқуқи, ихтийарлиқ, рай: йошурун аваз. Бир аваздин мақуллимақ.

①<كىنو> Кино йаки тәрҗимә филим ишләштә, аваз артислири өз авазини шу филимдики персонажларниң диалоги йаки нахшилириға маслаштуруп лентиға алдурмақ. ②Сайлам вә музакириләрдә бирәр кишини сайлаш-сайлимаслиқ, пикиригә қошулуш-қошулмаслиқ һәққидә өз ихтийарини билдүрмәк.

Мәлум чақирқ йаки тәшәббусқа қошулидиғанлиқини, қоллайдиғанлиқини, рази болидиғанлиқини билдүрмәк: һекмәт һөкүмәтниң чақириқиға аваз қошуп, хизмәттин чекинди.

Сүпәт. Авази йоқ; гәп қилмайдиған, тавушсиз: авазсиз кино. Авазсиз тийатиркәлмә сөз. // Униң чирайи авазсиз төкүлүватқан сөгәт йопурмақлиридәк сарғайғаниди.

Исим. Авазшунаслиқ билән шуғулланғучи.