Тәқ с. Гас, гачиларниң сөз тәләппузи.

Пеил. Бәп-бәп қилип мәқситини уқтуралмай қалмақ; гас-гачилардәк дудуқлимақ.

«Бәпбәплимәк» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: униң билән нәдә бәпбәплишип йүримән,-дәп ойлиди гүлбостан.

Исим ①адәм бешиниң алди тәрипи; йүзи. ②Китаб, гезит-журнал варақлириниң һәр бир йүзи, сәһиписи: ним шеһит гезитниң ахирқи бетини көздин кәчүрүватқанда пәрдә ечилиду. ③Бирәр нәрсиниң үсти, оң тәрипи, сирти, йүзи: туруп қапту иккиси, бир пәс суға қаришип. Җилвә қилипту шолиси, су бетигә йаришип.

Сүпәт [парсчә, әрәбчә] «йезиқ тили» әхлақи начар; әхлақсиз, қилиқсиз: бәтәхлақ адәм.

Сүпәт [парсчә] пуриқи, һиди йеқимсиз; сесиқ пурайдиған: бәтбуй нәрсә.＊Ирғитип ташлап йирақ лай-латқа бәтбуй лөҗини, күлсә каккук диларамидин мадам йайрап җени.

Исим. Бәтбуй һаләт: өстәң бойидики тапниң бәтбуйлуқидин униң йениға һечким йолимиди.

Сүпәт [парсчә] тил һа. Бәхтсиз, тәлийи каҗ; бузуқ, пәс, әбләх: бовай дәрғәзәп болуп:-әй ләнити бәтбәхт ! Шаһзадигә қилмиған зийанкәшликиң қалмиди,-деди.

Исим. Бәхтсизлик; пәслик, бузуқлуқ: у өзиниң бәтбәхтликидин мушу күнләргә қалди. Болмиса, униңға һечким зийан салғини йоқ.

Исим. Бәтбәширә һаләт: униң бәтбәшириликини демәмсиз?

[Парсчә, әрәбчә] ①сүпәт. Әлпази, әпти, чирайи бузуқ; көрүмсиз; сәт: у пакар вә бәтбәширә бир док киши икән. // Өйниң ичидин пешанисида пәқәтла бир көзи болған аламәт қорқунчлуқ бир бәтбәширә чиқипту. ②Исим. Йаман қийапәт, маһийәт:-ундақларниң бәтбәширисини мән бир қарапла биливалимән,-деди бовай орнидин туруп.

Исим «йемәклик» үстигә қорулған сәй селип йейилидиған полу.