Сүпәт [парсчә] йаман, әски, начар (сәлбий мәнидә қоллинилиду): мәслиһәтни аңлашни халимиған киши гастинму бәттәр гас болувалиду.

«Бәттәрләшмәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

Пеил. Әслидикидин техиму йаманлашмақ, начарлашмақ, әскиләшмәк: бу балиниң еғизи бәттәрлишип кетипту.

Сүпәт [парсчә, әрәбчә] тәми йоқ, тәмсиз; лавза: бәттәм қоғунниң уруқи тола дәп, биз кәмбәғәлләрниң балимиз тола болиду.

Исим. Тәмсизлик, лавзилиқ, тәми йоқлуқ.

Сүпәт [парсчә] хуйи, қилиқи йаман; миҗәзи әски: бәтхуй бала.＊Бәтхуйниң бети қара (мақал).

Исим. Йаман қилиқлиқ, әскилик: чоруқ һеким мундақ бәтхуйлуқлардин халий болуп, униң һәрбир вақти әл бәхтини көзләштәк йахши әмәлләр билән бәнд иди.

Сүпәт [парсчә, әрәбчә] орунсиз пул хәҗләйдиған, исрапхор: кичик балиға күндә пул берип өгитип қойса, чоң болғанда бәтхәҗ адәм болуп қалиду.

Исим. Исрапхорлуқ; пулни орунсиз көп хәҗләш адити: садирниң йанчуқта барниң һәммисини бәтхәҗлик билән хәҗләп, өзичә көрәңләп баққан вақитлириму болған.

Сүпәт [парсчә] рәңги сәт, көрүмсиз, хунүк.

Сүпәт. Бети йоқ, бәт йасалмиған.

Сүпәт. Қилиқсиз: бәтқилиқ оғул.＊Алмас нәдики бәтқилиқ балилар билән ойнайтти.