Рәвиш. Бир бәт бир бәттин, бирәр бәтниму қалдурмай: бәтмубәт көрмәк.

Сүпәт [парсчә, әрәбчә] қаидә-йосун билмәйдиған, тәртипсиз, әдәпсиз, қопал: бу хотун балиларни бәк бәтмуқам чоң қилип қойди.

Исим [парсчә] йаман нам, йаман ат, төһмәт: бәтнам чаплимақ.＊Турсунниң дадиси түгимәс йоқилаң бәтнамлар билән роһий вә җисманий азабтин өлүп кәтти.

Сүпәт [парсчә, әрәбчә] йаманлиқни ойлайдиған, нийити бузуқ, нийити йаман: бәтнийәтниң йоли тар (мақал).＊Деһқанниң кичик оғлиниң хуй-пәйли әски, өзи мәккар, алдамчи, бәтнийәт икән.

Исим. Нийити бузуқлуқ, нийити йаманлиқ: бәтнийәтлик қилмақ.

[Русчә«франсузчә] пахта йипта тоқулған непиз ақ рәхт.

Исим [русчә] көн йаки хурумдин тикилгән қисқа қончлуқ бир хил айағ кийими.

Сүпәт [парсчә, әрәбчә] һәйвити йаман, көрүнүши сәт, кишиниң қорққуси келидиған; вәһимилик, қорқунчлуқ: бәтһәйвәт дивә.

Рәвиш [парсчә, әрәбчә] «йезиқ тили» һәқиқәтән, әмәлийәттә, җәзмән, чоқум: кимики һөкмигә көндүрсә гәр қудрәт вә дәрманни, ашу үзгәй бәтәһқиқ роһий мәһкумлуқ асарәтни.

Рәвиш [парсчә] «йезиқ тили» көпинчә «кәлтүрмәк, әйлимәк» қатарлиқ пеиллар билән келип «җайида орунлимақ, иҗра қилмақ, әмәлгә ашурмақ, ада қилмақ» дегән мәниләрни билдүриду: мәшур бу вәзипиләрниң һечқайсисини кечиктүрмәй вақтида бәҗа кәлтүрди.

Рәвиш [парсчә] җан-дил билән, хушаллиқ билән, җан дәп:-мән бу вәзипини бәҗанидил қобул қилимән,-деди қурбан қилич қизғинлиқ билән.

Исим. Җан көйдүрүш, әстайидиллиқ.