Сүпәт ①бәхти йоқ, бәхт тапмиған, бәхт-саадәттин йирақ, бәхти қара, тәләйсиз: бәхтсиз адәм. // Дивә белиқчини көрүп: әй бәхтсиз, мән сени һазир азаблап өлтүримән!-Дәпту. ②Көңүлсиз һадисигә, бәхтсизликкә йолуққан; бичарә: бәхтсиз бала.

Исим ①бәхттин мәһрумлуқ, тәләйсизлик: униң бәхтсизликигә мән сәвәбчи болдум. ②Бала-қаза, пешкәллик, көңүлсизлик, келишмәслик: аминә:-бәхтсизликкә йолуқуштин қорқимән-,деди йиғламсирап.

Күткән, үмид қилғанниң әксичә, тәлийи тәтүр келип: мәһмутниң дадиси бу йил 3-айда бәхткә қарши вапат болди.

Күткән, үмид қилғандәк, тәлийи оң келип: бәхткә йариша униң ишидин һечкимму қусур тапалмиди.

Сүпәт ①бәхти бар, бәхтийар; бәхткә еришкән: сиз билән тонушқанлиқим бәхтлик иш болди, дегән һессийатқа кәлтүрди. ②Амәтлик, тәләйлик: сән мени өстүрүп қатарға қоштуң, бәхтлик оғлуңниң бәхтлик аниси сән !

Турмушта раваҗ тапмиған; бәхтсиз, амәт, тәлийи қачқан; тәләйсиз: ағича ейтур: «қисмәт нечүк йезилди, нә сәвәбтин қилған вәдә бузулди, қандақ қилип қолуң йардин үзүлди, бәхти қара сәргәрданни нә әйләдиң »

[Парсчә] ①сүпәт. Бәхткә толған, амәт, тәлийи кәлгән, параван, тәләйлик: бәхтийар балилар. ②Әрләрниң исми.

Исим. Бәхткә толған һаләт, хушаллиқ: улар чәксиз һайаҗан, бәхтийарлиқ ичидә қучақлашти.

Исим [парсчә] «йезиқ тили» көпинчә «әтмәк» пеили билән келип «ата қилмақ, атимақ, беғишлимақ, бәрмәк» дегәндәк мәнини билдүриду: у маңа йеңи һайат бәхш әтти.

Исим. Бәхшәндә болуп қалидиған нәрсә.

Сүпәт [парсчә] мирас қалған, ата қилинған, бәхш етилгән: бу өйләр маңа өмүрвайәт бәхшәндә әмәс.

Рәвиш [парсчә] ғәм-әндишисиз, хатирҗәм, бималал, бихудүк: бу чағда қоли бағланған шанийаз бәхираман олтурған әскәрниң бешиға кәйничә бир калла қойуп, оңдисиға чүшүрди.