Сүпәт. Бәдили йоқ, һәқсиз, төләмсиз, бикарға.

Сүпәт. Бәдили бар, бәдәл төләйдиған: бәдәллик әмгәк. Бәдәллик уруш.

Исим [әрәбчә] ①адәмләрниң физиологийилик түзүлүшидин һасил болған бир пүтүн гәвдиси. ②Вуҗуд тәнниң сиртқи қисми, сирти: бәдини қара адәм.

Сүпәт. Бәдини бар, бәдәнгә игә: униң йенида йүзи йумилақ, толуқ бәдәнлик бир қиз олтуратти.

Сүпәт [ә] ①көчмәнчи вә йерим көчмәнчи әрәб қәбилилиригә тәвә киши. ②Көчмә мәнидики сөз. Мәдәнийәтсиз, йавайи: биз бәдәви әмәс.

Исим. Мәдәнийәтсизлик, йавайилиқ.

Сүпәт [парсчә] «йезиқ тили» хараб, вәйран, сорулған, бузулған, түгәшкән: һәммә ишимиз бәрбат болди.＊Немә қилсун, кимгә әйлсун дад, җими күткән үмиди болди бәрбат.

Исим. Бәрбат болуш, хараблиқ.

Сүпәт [парсчә] барлиққа кәлгән, вуҗудқа кәлгән: бәрпа қилмақ. Бәрпа болмақ.

Сүпәт [парсчә] «йезиқ тили» ①зор күч-қуввәткә толған: җоту-кәтмәнләр бәрҗәс мүриләрдә парқирайтти. ②Сағлам; роһлуқ; тетик: бу униң апәтлик йиллардиму өзини ташливәтмәй, роһсизланмай, бәрҗәс турғанлиқидин бешарәт берәтти. ③Салмақ, тәмкин, мәзмут: алим йеши 50 тин ешип қалғиниға қаримай, йашлар арисида бәрҗәс қәдәм ташлап кетивататти.

Исим. Пәш вә йәңниң чөрисигә қара духава тутулидиған қишлиқ қисқа чапан йаки қисқа җува.

Исим [парсчә] чидам, сәвр-тақәт: аниҗан көтүр башиңни, төкмә әмди көз йашиңни, қалдурғач көрәй бәрдашиңни, йүсүп әһмәд оғланиң кәлди.