Сүпәт. Сәвр-тақәтсиз, чидамсиз:-йолдашлар алдимиздики үч күнлүк җапа-мушәққәтлик җәң кимниң бәрдашлиқ, кимниң бәрдашсиз икәнликини синайду,-дегән сөзләр канайдин аңлинип туратти.

Сүпәт. Сәвр-тақәтлик, чидамлиқ: бәрдашлиқ адәм. // Бәрдашлиқ бәрмәк.

Сүпәт [парсчә] күч-қуввәткә толған, чидамлиқ, мәзмут: у өзини ишәнчилик, бәрдәм санайтти.

Исим. Чидамлиқлиқ мәзмутлуқ: мәхсут бәг нөкчә алтунни айимайдиғанлиқи һәққидә, җалалидин туәнҗаң өз әскәрлириниң бәрдәмлики тоғрисида махтанди.

Исим [русчә] йалғуз атар милтиқ: садирни атар болса, бәрдәнкә билән атсун. Мән җаңҗүнгә хәт йаздим, калламни кесивәтсун.

Исим [парсчә] «йезиқ тили» қоза, пақлан: бәррә кавап.

Исим [латинчә] «ботаника» ①сузап аилисидики даим көкирип туридиған кичик дәрәх. Йопурмиқи узунчақ, гүли ақ, мевиси тоқ сериқ рәңдә, хушбуй пурайду, тебабәтчиликтә дора қилиниду. ②Шу хил өсүмлүкниң мевиси.

Исим [әрәбчә] чақмақ, чеқин, йешин.

①Чақнимақ, парқиримақ, йалтиримақ: тавлинип рәңдар гиләмдәк бәрқ урар отлақ-етиз, қайниған йайлақ һайати мисли өркәшлик деңиз. ②Намайан болмақ, сезилип турмақ, көрүнмәк: чирайидин һесабсиз шадлиқ тәбәссуми бәрқ уруп турған йаш ата қабилбек чиқип кәлди. ③Улғаймақ: қизиди уссул, сама, дилларда шадлиқ бәрқ уруп, болди мәнбәси үзүлмәс дәрйа, фонтан қәшқирим.

Сүпәт [парсчә+әрәбчә] ①қарар тапқан, қәтий, үзүл-кесил: қәдригә йәтмәк үчүн қийнал униң дәрдидә, бәрқарар тур бир өмүр бәхш әйлигән әһдидә сән! ②Мустәһкәм, турғун, муқим: тараза болмиғунчә һәқ вә наһәқ ашкара болмас, тараза йултузсиз көктә тәңпуң бәрқарар болмас.

Исим. Бәрқарар һаләт.

Исим [парсчә] ①«йезиқ тили» йопурмақ: айнур дәйдиған гепини тохтитип, олтурған пети секиләк гүлниң бәрглирини парчилап йулушқа башлиди. ②Сапақ: йарниң беғида алма пишипту, бәрги үзүлүп йәргә чүшүпту.