Исим. Әрбабларға хас иш-һәрикәт, әрбабларда болидиған алаһидилик, хусусийәт.

Пеил. Баһаси, тәннәрхи төвәнлимәк, баһаси чүшмәк, әрзан болмақ: қоғун сәккизинчи айда әрзанлишиду.

Исим. Ихтийарийлиқтин айрилиш, әркинликтин мәһрум болуш һалити: бу қошақлар әйни чағдики хәлқниң феодаллиқ әрксизликкә қарши елип барған күрәшлириниң бәдиий лирик ипадиси.

Әркә-найнақлиқ: ақ пашаниң әркә-тайтаңлиқи молла зәйдинни зериктүргән болсиму, чишини чишләп олтурди.

Исим <بوتانىكا> Әрмудун аилисидики йопурмақ ташлайдиған дәрәх болуп, бирқанчә метир егизликтә өсиду. Униң қовзиқи вә уруқи тебабәтчиликтә дора қилиниду. Тәбиити иссиққа майил, тәми қериқ, зәһәрсиз, һөл иссиқни қайтуриду, йариларни қоруйду, ағриқни басиду. Созулма характерлик толғақ, нерва аҗизлиқ, ашқазан кесәлликлиригә шипа болиду.

Оңтәй-тоңтәй, тири-пирән, битчит: хәлқ армийиси бир һуҗум билән бу шәһәрни қолға чүшүрүп, чоң йиланниң увисини әрәхтән-пәрәхтән қиливәтти.

[Әрәбчә] ①сүпәт. Иззәт-һөрмәткә игә, қәдирлик, сөйүмлүк: әзиз меһман. Әзиз дост. Әзиз оғлум. ②Сүпәт. Улуғ, сөйүмлүк, бибаһа: әй әзиз ана дийарим йашнидиң бостан болуп, күйлинәр ишқиң түмән дилда ғәзәл-дастан болуп. ③Әр вә айалларниң исми.

Исим [әрәбчә] башлиниши намәлум болған вақит, қәдимки заман; қәдим: шу кәмгичә көрмидим күндүз-түнниң пәрқини. Әзәл қара қилғанму хотәнликниң бәхтини?

Исим ①бирәр кишигә йаки өз йеқинлириға хатирә үчүн һәдийә қилинған нәрсә, буйум, йадикарлиқ: бу саңа әстилик болсун. ②Көчмә мәнилик сөз. Өз бешидин өткән, кәчүргән йаки өз һайатида йүз бәргән иш, һадисә, вәқә һәққидики әслимә: униң мәйүс чирайи, ғәмкин көзлири қандақтур бир аччиқ хатирә, көңүлсиз әстиликләрни билдүрүп туратти.

Әски, кона, ишлитиштин қалған, ташландуқ: өйниң ойуқида орун-көрпә билән бир қучақ әски-түски нәрсиләр тизип қойулғаниди.

Исим. Әскәрлик һайати, турмуши:-әскәрчилик дегән һәқиқәтән тәс, тәқсир, әскәрниң бойни қил арғамчида бағлақлиқ болидикән, -деди у йенидики әскәрләргә ишарәт қилип туруп.

«Әслимәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: униң қийапити гойа йиртқуч һайванни әслитәтти.