Сүпәт [парсчә] таза, пак, ериғ, мәйнәт әмәс: пакиз су. Пакиз чинә. ②Тазилиққа риайә қилидиған, өзини пакиз тутидиған: пакиз бала. Пакиз айал. ③Көчмә мәнидики сөз. Виҗданлиқ; пак; тоғра; адил: қиз демәк болур пакиз, пакизлиқ демәкким қиз. ④Рәвиш. Қалдурмай, пүтүнләй, тамамән, толуқ, тәлтөкүс: йолдики қарлар пакиз сүпүрүветилди.

«Палас» сөзиниң тәкрарлиниши: қойчи қой падиси арқисидин паласпалас қилип, тинмай йүрәтти.

Исим. Палакәт басқан, палакәткә йолуққан һаләт; пешкәллик, нәслик, бәхтсизлик: у сехтин қайтиветип бу палакәтчилик үстигә келип қалғаниди.

Сөзлигүчи ейтмақчи болған адәм йаки нәрсиниң исмини ейтмиған шараитта шуниң орнида ишлитилиду: палани-пустаниларни қойуп туруп, өзүңла бар!

Пеил. «Пал-пал» қилип йанмақ, «пал-пал» қилмақ, йалтиримақ: уларниң биси кәң қиличлири палилдиди.

Исим [русчә«грекчә+әрәбчә] 19-әсирниң кейинки йеримида йеқин шәрқтә пәйда болған пүтүн дунйа мусулманлириниң милләт айримай иттпақлишип, дөләттин, милләттин, райондин һалқиған, бирликкә кәлгән ислам империйиси қурушни тәшәббус қилидиған бир хил диний вә сийасий пикир еқимй.

Исим [русчә«грекчә] «математика» һәрқандақ бир шәкилгә охшаш шәкилни бәлгилик чоңайтиш йаки кичиклитиш нисбити бойичә сизишта қоллинилидиған бир хил әсваб.

Исим [парсчә] интайин һөрмәтлик болған меһманларниң йолиға селинидиған гиләм; палас: папандаз салмақ.

Исим. Пайпетәк болған һаләт: мана шу күндин башлап пайпетәкчилик башланди.

«Пайдиланмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

Сүпәт. Арқисиға пайлақчи қойулған, нәзәрбәнд қилинған: мән нәгә баралаймән, бойнум қилда бағлақлиқ. Һәрбир басқан қәдимим, миң көз билән пайлақлиқ.

Исим. Қулиқи аңлимаслиқ, сағрулуқ.