Әһвал чидап болмайдиған дәриҗигә кәлмәк, дәрд-әләм әң ахирқи чекигә йәтмәк: чидап болмас калтәккә, пичақ йәтти сөңәккә. Йәтмигүчә турмаймиз ахир әркин тиләккә!

«Пичирлимақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: оқуғучилар ихтийарсиз бир-биригә мәнилик қаришип, «асим әпәндим, асим әпәндим. . . » Дәп билинәрлик аваз чиқирип пичирлашти.

Пеил «пих пих» қилған аваз чиқармақ: улар еғир йатқу мәһәлигичә бир-бирини ғидиқлишип пихилдап күлүшти.

Исим [әрәбчә] «йезиқ тили» әң йеқин, сөйүмлүк киши вә өзи үчүн қәдирлик болған нәрсидин айрилиш, һиҗран: миң пирақиңдин бир әлимиң йаман (мақал). ＊Ғулам күндүзи падишаһқа хизмәт қилди, кечиси ата-аниси вә қериндишиниң пирақида йиғлап бир йилни өткүзди.

«Пирқиримақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: мәрһумниң туғқанлири бу дунйадин балдур көз йумған мейит әтрапида зарзар йиғлишип пәрванидәк пирқирашмақта иди.

①«Пиж» сөзиниң тәкрарлиниши: пижпиж қилип көймәк. ②Көйдүргүдәк иссиқ: карванлар қумлуқ чөлләрни арилап меңипту. Маңғандиму мол меңипту. Пижпиж аптапта абдулниң пешаниси көйүпту.

Писқ-пасат тарққатқучи, төһмәтхор.

Имлиқ сөз. Диалект. Мүшүкни һәйдиветиштә ишлитилиду.

«Пишмақ» пеилиниң өзлүк дәриҗиси: суға пишилмақ.

Сүпәт. Ойлийалайдиған, әтраплиқ пикир қилалайдиған, чоңқур мулаһизилик: илғар пикирлик адәм.

«Пиланлимақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: кичик достлар әтә дәм елиш күнидин пайдилинип йахши иш қилишни пиланлашти.

«Пилтиңлимақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: гайит акамниң севитидики көлдин тутуп келингән йоған карип белиқлар пилтиңлишип, қуйруқлирини толғишип туратти.