Рәвиш ①оттурисида, ичидә: базар күни мал базиридики адәмләрниң көплүкидин арида қелип, алдимда кетиватқан һәмраһлиримни йоқитип қойдум. ②Вақитта, вақит ичидә, күнләрдә, пурсәттә: машина ишик алдиға келип тохтиди, шу арида турсунму йетип кәлди .③Шуниңдин етибарән, бу җәрйанда: оқ тегип йиқилип, һошумға кәлсәм, дохтурханида йетиптимән. Арида қанчилик вақит өткәнликини билмәймән.

Пеил ①җедәллишип тутушуп қалғанлар йаки челишқанларниң арисиға кирип, тутувелип айривәтмәк, арилашмақ: сәкрәп турған сақчи һүсәйнәмгә бир качат салди, униңғичә башқилар аричилап урғузмиди. ②Арилап маңмақ, ариси билән маңмақ: у «бу йолда меңиш хәтәрлик» дәп, йирақ болсиму аричилап меңип кәтти.

Исим. Ара+чилиқ:- ара йасаш йаки ара сетиш иши, кәспи: у әмгәктин қоли бошиған вақитлирида аричилиқ қилиду.

«Аричилимақ» пеилиниң өмлүк дәиҗиси.

«Аричилимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

Исим. Ара+чи:- ара йасайдиған вә уни сатидиған адәм: бу мәһәллидә бәш аричи аилә бар.

Исим. Кишиләр оттурисида болуватқан җедәл-маҗираға арилашқучи, ариға киргүчи киши: аричиға алтә тайақ (мақал).

Исим [русчә«франсузчә»«латинчә»]«һәрбий ишлар» ①дөләтни қоғдашни зиммисигә алған қораллиқ қошун: хәлқ азадлиқ армийиси. ②Бир йаки бирнәччә қошун түрлириниң қошулмиси: 1-йөнилиш армийә. Йеңи 4-армийә.

①Сүпәт. Армани йоқ, армани қалмиған: армансиз күнләр. Армансиз һайат. ②Рәвиш. Өкүнмәй, пушайман қилмай; һәсрәт-надамәт чәкмәй: армансиз кәтмәк. Армансиз йашимақ.

Исим [парсчә] ①әмәлгә ашмиған арзу истәк йаки вақтида қилинмиған ишлар түпәйлидин көңүлдә қалған өкүнч, пушайман, һәсрәт, надамәт:-қизим һайатла болса, униң билән дидарлишип өлүп кәтсәм арминим йоқ иди,-деди у езилип. ②Арзу, үмид:-көзүмниң очуқида дадамни вә қовм-қериндашлиримни бир көрсәм дегән арминим бар,-деди униң хотуни.

Исим [русчә«грекчә] «җуғрапийә» йәр шариниң шималий қутуп райони.

Исим. Тарихи сөз. Орда қаравули: арслан билән иккиси арқуларниң йардимидә икки боз арғимаққа миништи.