Исим [русчә«латинчә»] бирәр идарә, тәшкилат вә шәхсләрниң иш-паалийити вә омумий әһвалиға алақидар болған, түргә айрилип вә системилаштурулуп сақлинидиған һөҗҗәт, хәт-чәк вә фото-сүрәт қатарлиқ материйаллар: разведка әмәлдари архип ичидин лутпулла билән гүлбаһар йезишқан хәтләрни суғурувелип синчилап қарашқа башлиди.

Исим [русчә«грекчә] конириған, истемалдин қалған сөз, ибарә йаки грамматикилиқ форма.

Исим. Арча өстүрүлгән, арча билән қапланған җай.

Исим. Арча көп өскән йәр: бу җира ичи қойуқ арчизарлиқ вә тевилғилиқ иди.

Исим. Арча көп өскән йәр: қойуқ, көпкөк арчизарниң ичидә, у издигән мевә өсмиш барақсан.

Исим «ботаника» арча аилисидики даим көкирип туридиған дәрәх. Егиз өсиду, кичик шахлири түз, төвәнгә саңгилап туриду: йопурмиқи тәңгичә шәклидә болуп мевиси шарсиман, йағичи пурақлиқ һәм бәк чиң болиду; қурулушқа материйал қилиниду.

Сүпәт [русчә«франсузчә»] «геологийә» бурғилап коланған вә сүйи етилип чиқидиған чоңқур қудуқ.

Исим [русчә] «анатомийә» оксигенға тойунуп йурәктин чиққан сап қанни пүтүн бәдәнгә йәткүзидиған қан томурларниң омумий нами.

Исим. Сан-миқдар, сүпәт-дәриҗә қатарлиқларда йуқири болуш, йуқирилиқ, көплүк, җиқлиқ: хотунуң әқиллиқ болмиса, саңа тил узитип сәндин артуқлуқ дәва қилиду.

①Сүпәт. Бәлгилик миқдардин көп, ошуқ: артуқчә пул. Артуқчә хираҗәт. Артуқчә вақит. У артуқчә һайаҗанлинип кәткәнликтин болса керәк, авази титрәйтти. ②Сүпәт. Керәксиз, пайдисиз:-бу гәплириңиз артуқчә,-деди әкбәр очуқ көңүллүк билән.

И ①еһтийаҗидин ошуқ һаләт, зийадилик: йаз вақти болсиму, сәпәргә қелинрақ кийим еливелиш артуқчилиқ қилмайду. ②Алаһидә тәрәп, алаһидилик, нәтиҗә: кишиниң артуқчилиқини кишигә дә, өзигә демә, кишиниң кәмчиликини өзигә дә, кишигә демә (мақал).

Артуқ вә кәм: бизниң иқтисадий муамилимиздә аздур-көптур артуқ-кәмликниң болуши һеч гәп әмәс.