Исим «қанунчилиқ» сот мәһкимилири тәрипидин җинайи җавабкарлиққа тартилған шәхс.

«Әйиблимәк» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: мени бәзи кишиләр » сәндә өз кәспиңгә болған муһәббәт кәм » дәп әйиблишиду.

Пеил ①әйиблик дәп тонумақ: уларни ким хатириләйду ? Һечким ! Һәтта уларни мушу қисмәткә муптила қилғанларму хатирилимәйду, бәлки тиллайду, әйибләйду. ②Тәнқид қилмақ: бир йилдин бери мәтйа қәйсәрниң әйибләшлиридин хели қутулуп қалғаниди.

Исим «қанунчилиқ» дөләткә вакалитән сот мәһкимисидә җинайи иш йүзисидин әйибләш пикрини қуввәтләйдиған шәхс.

Сүпәт. Әйиби бар, әйиб дәп қарилидиған ишни қилған; җавабкар: зәйтунихан бу ишта өзиниң әйиблик икәнликини билип, үн чиқармастин җимла олтурди.

Исим. Хаталиқ вә җинайәтлиридин, һесаб бериши керәк болған мәсулийәт; җавабкарлиқ.

Исим [әрәбчә+парсчә] хаталиқ өткүзүп җинайәт садир қилған, қанун алдида әйибләнгән киши; гунаһкар, җавабкар: әсқәр шохлуқ қилип бикардин-бикар әйибкар болуп қалди.

Исим. Әйибсиз һаләт, әйибсиз хусусийәт.

Сүпәт ①әйиби йоқ, гунаһсиз: әйибсиз достни издигән достсиз қалар (мақал). ②Җисманий җәһәттин сағлам, нуқсансиз: йалқун һәр җәһәттин кишиләрни өзигә җәлп қиларлиқ дәриҗидә әйибсиз йигит болди.

Исим. Әйиблиниш һалити, әйиблиниш иши; җавабкарлиқ.

[Әрәбчә+парсчә] ①исим. Әйиби, нуқсани бар, әйибләнгүчи, гунаһкар шәхс: сақчи әйибдарни сот мәйданиға елип барди. ②Сүпәт. Җисманий җәһәттин бирәр кәмчилик, нуқсани, иллити болған, әйибнақ, әйиблик: әйибдар бала.

Исим [әрәбчә] ①қаидә-йосунға, тәртип-интизамға, әдәб-әхлаққа хилап иш; кәмчилик, сәвәнлик: билмәслик әйиб әмәс. Тиришмаслиқ әйиб (мақал).＊Өзиниң әйиби өзигә көрүнмәс, көзиниң әйиби көзигә көрүнмәс (мақал). ②Киши уйилидиған, номус қилидиған, хиҗаләт тартидиған хата һәрикәт; начар қилиқ, болмиғур адәт: сиз дәрсиз, йигиткә йаш төкмәк әйиб, билимән номуси көз йаш йигитниң, есимдә атамму ейтқан өлүмгә рази бол вә әмма төкмә көз йешиң! ③Нуқсан, қусур, илләт, җисманий кәмтүклүк: ғеми йоқ инсан болмас, әйиби йоқ һайван болмас (мақал).