Исим [хәнзучә] «қанунчилиқ» җәмийәттики тәптиш орунлириниң бир тәрәп қилиши вә дәва ишлири билән мунасивәтлик болған қанунға хилап иш-һәрикәт, вәқә, һадисә: әнзә ағдурмақ. Әнзә туғдурмақ.

Исим [әрәбчә] «мәтбуатчилиқ» дәсләпки пикир, дәсләпки мулаһизә, дәсләпки қараш.

Сүпәт. Бирдәм, кичиккинә, җиндәк.

Исим [парсчә] «бинакарлиқ» сувақчилиқта тамни суваш, силиқлаш үчүн ишлитилидиған дәстилик, теги силиқ метал әсваб.

Сүпәт. Ғәлитә, башқичә.

«Әндикмәк» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Пеил. Тасадипийлиқтин силкинип кәтмәк, шүркәнмәк, чөчүмәк: рәқибниң сөзидин бирав бешимға бир челәк соғуқ су қуйғандәк әндиктим.

«Әндиктүрмәк» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

«Әндикмәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: асмандин чүшкәндәкла туйуқсиз пәйда болған бу чирайлиқ қизниң хуш тәбәссуми қадирниң йүрикини ихтийарсиз әндиктүрүвәтти.

Исим [парсчә] ғәм, тәшвиш, хатирҗәмсизлик: әндишә қилмақ. Әндишигә чүшмәк.

Сүпәт. Ғеми, тәшвиши, әндишиси бар: мән кәлгүси һәққидә әндишилик хийалларниму қилаттим.

Сүпәт. Ғәм-әндишиси йоқ, хатирҗәм, ғәмсиз: боғулуп қалған тилиңни қил раван әндишисиз, чәкмә ғәм, түзлә белиңни көтүрүп башни егиз.