Әнҗүр

Исим [парсчә] «ботаника» үҗмә аилисидики йопурмақ ташлайдиған дәрәх, йопурмиқи нөвәтлишип өсиду, мевиси гөшлүк болуп, хам чеғида йешил, пишқанда сарғуч қоңур йаки сөсүн қоңур рәңгә кириду. Униң мевиси, шехи, йопурмиқи вә йилтизиму дора қилиниду; тәми татлиқ болуп, тәбиити мөтидил, зәһәрсиз; бәдәнгә қуввәт берип, тални йахшилайду, үчәйни сийлиқлаштуриду. Рематизмни йоқитиду, қан тохтитиду, сүт маңдуриду.

Әнҗибар

Исим [парсчә] «ботаника» қамчиот аилисигә киридиған көп йиллиқ, саман ғоллуқ үсүмлүк. Ғоли йилтизсиман том, тик, йәккә өсиду; йопурмиқи нөвәтлишип өсиду вә сапақсиз, мевиси үч қирлиқ, қара, парқирақ келиду; йилтизсиман ғоли дора болиду; иссиқ қайтуруш, зәһәрни тарқитиш, ишшиқ йандуруш ролиға игә.

Әнбәһ

Исим [парсчә«һиндичә] «ботаника» сир дәрихи аилисидики даим йешил туридиған дәрәх. Йопурмиқи нөвәтлишип өсиду, мевиси бөрәк шәклидә болиду, пишқанда сарғийиду, үчкиси чоң, талалири бар, мевә гөши сериқ, йейишкә болиду, ширнилик, тәми мәззилик болуп «манго» дәпму атилиду.