Аң сәвийиси бар, аң-сәвийигә игә болған: у хели аң-сәвийилик адәм.

Кишиләрниң шәйиләргә болған чүшәнчиси вә сезиш қабилийити: илғар идийиви аң-сезим һәммә йәрдә бих уруп, демократик һәрикәтләр әвҗ алмақта.

Кишиләрниң мәлум шәйигә, вәқә, һадисиләргә болған тонуши, тәпәккури, чүшәнчиси: бу паалийәтләр арқилиқ йашларниң аң-пикри техиму ечилди.

Пеил. Айәм күни айәмни мубарәкләп кәлмәк йаки бармақ: бүгүн һарпа, әтә һейт, мән җиқла саңза салдим. Униң үстигә қизим айәмләп бир дәстә саңза елип кәпту.

Сүпәт. Айәм үчүн тәййарланған; айәм үчүн аталған: укамму айәмлик кийимлирини кийип тәййар болди.

Исим [әрәбчә] ①барат ейиниң он бәшидики түнәйдиған күн, түнәк кечиси. ②Һейт күни, һейт: у мушу айәм күнләрдә өз йезисини, йезида өткүзгән һейтлирини сеғинип хийалға чөкти.

Исим [әрәбчә] «дин» қуранда тохтап оқулидиған бир вә бирқанчә җүмлини өз ичигә алған бөләк.

Сүпәт. Айвини бар, айванға игә: улар айванлиқ һойлиға киришти.

Исим [әрәбчә] һойлиниң үсти йепилған қисми, пешайван: падишаһ «бу адәмни айванниң темиға шота билән чиқириңлар» дәп буйрупту.

Пеил ①йирақтики адәмни йуқири аваз билән чақирмақ. ②Хитаб қилмақ, шавқун-сүрән көтүрмәк, вараң-чуруң қилмақ, варқиримақ: у айһайлап җаһанни бешиға кийди.

«Айһайлимай» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

«Айһайлимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.