Исим. Алдираңғулуқ, өзини тутувалалмаслиқ, рәтсизлик: алиҗоқилиқ қилмақ.

Сүпәт. Алдираңғу, өзини тутувалалмайдиған: алиҗоқа адәм.

Исим. Алитопилаңчилар кәлтүрүп чиқарған қалаймиқанчилиқ, тинчсиз һәрикәт вә һаләт.

Исим. Алитопилаңни кәлтүрүп чиқарғучи, алитопилаңға қатнашқучи.

Исим [ала+топилаң] қалаймиқанчилиқ, ғәлвә ғовға, тинчсиз һәрикәт вә һаләт: алитопилаң көтүрмәк. ＊Улар йәватқан ашлирини чала ташлишип, алитопилаң болуп талаға йүгүрүп чиқип кетишти.

Сүпәт [ала+тағил] ①ақ дағлири болған, һәр хил рәң алған: алитағил торпақ. Алатағил айғир. ②Бир хил болмиған тәртипсиз, қалаймиқан; егиз-пәс, йуқири-төвән: алитағил аваз. //Алитағил товлимақ.

Исим [ала+песә] бәдәндики ақ дағлар, песә.

Сүпәт. Чирайлиқ, көркәм: йетилгән: мән иттик бурулдум, йенимда егиз бой, ақ пишмақ, алиптә кийингән бир йигит туратти.

Сүпәт [ала+пасақ] ала қовзақ, аличипар, қара-қура: қонақ алипасақ болди.

Сүпәт. Чоң, егиз, көркәм: алип тағлар.

Сүпәт [ала+бөрәк] ①толуқ бир хил рәңгә кирмигән, ала-була: пәмидур тоқ қизармиди, әмди алибөрәк болди. ②Толмиған, йетишип болмиған: бүгүн сойған қой алибөрәк чиқти.

Исим [ала+бота] «ботаника» ташландуқ йәрләрдә, бәзи етизларда өсидиған йопурмиқиниң үсти йалтирақ, асти күл рәң йава от.