Пеил ①бири-бириниң орнини алмақ, игилимәк; йеңиланмақ: вәһаләнки, бу өйләрниң һәммисидә һайат давам қилмақта, һәвәс қайнимақта, әвлад әвлад билән алмашмақта. ②Киришип қалмақ, йөгишип қалмақ: әркинниң үчийи алмишип қелип, оператсийә қилинди. ③Бир орундин йәнә бир орунға йөткәлмәк: у хизмәт шараити йахши орунға алмашти.

«Алмаштурмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: имтиһан елиш вақтида һәрқайси синипларниң оқутқучилири өзара алмаштурулуп, имтиһанға рийасәтчилик қилдурулди.

«Алмаштурмақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

«Алмашмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: дохтурханидики бәзиләрму ақ халат билән тиңшиғучини милтиқ билән нәйзигә алмаштурди.

Исим «тил-йезиқ» Уйғур тилидики сөз түркүмлириниң бири, у исим, сүпәт, санларниң орнида қоллиниду: кишилик алмаш. Сорақ алмаш.

Исим ①сүзүк йалтирақ, қиммәт баһалиқ тәбиий таш. ②Шундақ таш орнитилған кесиш әсваби: алмас билән әйнәкни кәсмәк.

Алма вә өрүк қатарлиқ йәл йемиш: униң дадиси бурунларда алма-өрүк сататти.

Исим «ботаника» ①әтиргүл аилисидики йопурмақ ташлайдиған дәрәх. Йопурмиқи еллипс шәклидә, гүли қизғуч ақ, қизил келиду; мевиси йумилақ, тәми татлиқ йаки чүчүмәл болиду. ②Шу хил дәрәхниң мевиси.

Исим [грекчә] мәвһум чүшәнчиләрни конкрет образ васитиси билән ипадиләш; кинайә.

Сүпәт. Аллегорийигә аит, аллегорийидин, кинайидин ибарәт болған, кинайилик.

Алмаш [алла+немә] қандақтур ениқсиз, намәлум бирнәрсә, немидур: бәзидә мән тонумайдиған кшиләр аллинемиләр бесилған ешәк һарвисини һәйдәп мамутниң қорусиға кирип кетишәтти.

Алмаш [алла+ким] қандақтур намәлум шәхс; кимду, бирав: алликимләр йәнә немиләрдә өлди, йәнә қайсимиз қандақ қапқинида өлимиз, буни ким билиду.