Исим. Өз-өзидин стихийилик рәвиштә топланған адәмләр; халайиқ: у бу алиманни көрүп һаң қетип қалди.

Йүклимә [аләм+һадис] мубада, еһтимал; уштумтут, күтмигәндә, күтүлмигәндә: матор башқурғанда алимадис хәтәр чиқип қелиштин һошйар болуш лазим.

Сүпәт. Ала-була, һәр хил рәң, түс алған: алимач буға, алимач аслан.

Исим [әрәбчә] ①пәнниң бирәр саһәси бойичә мәхсус йуқири билимгә игә болған киши: математика алими. Физика алими. ②Әрләрниң исми.

Пеил. Ала һаләткә кәлмәк, ала болуп қалмақ: алмилар алилап кетипту.

Исим ①ала болған көрүнүш, ала икәнлик, ала һаләт. ②Көчмә мәнидики сөз. Көңлидә сақланған наразилиқ, нийитидики икки хиллиқ, көңлидики дүшмәнлик: униң көңлиниң алилиқидин қилған иши раваҗ тапмайду.

Пеил. Ала һаләткә кәлмәк, ала болуп қалмақ: алмилар алилап кетипту.

Кишиләргә нәп бәрмәйдиған, бехил, пихсиқ: у бай раса пишшиқ, алиқинини йалайдиған адәм, шундақ болсиму алмай илаҗи қанчә!

Дегән гепидин, сизған сизиқидин чиқармай башқурмақ, дегинини қилдурмақ.

Алиқини қечишмақ:-шанийаз ука, алиқиниң тазиму қизип кетипту-дә, олтур. . . , -Деди әмәт уни олтуруғузиветип.

①Бирәр иш-әмгәк қилғуси кәлмәк:-йарайсән, еним, кәтмәнни көрүп алиқиниңниң қичишиватқинини билип туруватимән, -деди акам. ②Қолға пул кириш истигидә ейтилиду.

Қоли очуқ: қир вә өстәң бойида шахлап зараңза охшиған, йәр дегән адил сехий, кәң, алиқини очуқ икән.