Сүпәт [әрәбчә+парсчә] мунасивити, алақиси бар: һөкүмәт хизмити вә иқтисадий хизмәткә алақидар чоң-чоң мәсилиләргә даир сийасәтләрни йәнила партийә бәлгилиши лазим.

Исим. Алақилишиш иши: у узун йиллардин бери алақичилик билән шуғулланмақта.

Исим. Алақиләшкүчи хадим, алақә ишлири хизмәтчиси.

Рәвиш. Немә қилишни ениқ билмәй тенәп-тәмтирәп, алақ-җалақ һаләттә, қорққан һалда: дүшмәнләр алақзадә болушуп оқни қайаққа қаритип етишни билмәй қалғаниди.

Пеил. Алақзадә болмақ, алақзадә һаләткә келип қалмақ: дүшмән әскәрлири алақзадилишип қайси тәрәпкә қечишни биләлмәй тәмтирәп қалди.

Исим. Алақзадә болуш, алақзадилишиш: йамул ичи алақзадиликкә толди.

Егиз-пәс, ғәлитә, тенәп-тәмтирәп; баш-айиғи йоқ; қорқунчлуқ: қази алақ җалақ болуп қулақлириғичә қизирип кәтти.

①Сүпәт «алмақ» пеилиниң кәлгүси заман 1-шәхс бирлик санда түрләнгән шәкли. ②Исим. Мал йаки нәрсә-керәк сетивалғучи, херидар болғучи киши: берәрмәнниң бешини алармән оңшапту (мақал). ③Исим. Көчмә мәнидики сөз. Башқиларға қилчә нәрсә өткүзмәйдиған, башқиларниң пули, мал-мүлкини алсам дәп туридиған киши.

Тәрбийә көрмигән, һәддидин ошуқ қопал вә қаттиқ муамилә қилидиған: һой, қапақ баш алагәдән, силигә охшаш боһтан чаплап хәқниң қенини шораватқиним йоқ, тиллирини оңшап гәп қилсила.

Бир қоллуқ әмәс, алғубәргүдә барәвәр муамилә тутмайдиған: ала қол адәм.

Гәп сөзи, һәрикити турақсиз, һәммә ишта бар, тиним тапмайдиған: пул утувалғучи мәндин чоң һәм күчлүк, учиға чиққан ала қанат иди.

①Қара вә күл рәң бир түрлүк қаға. ②Көчмә мәнидики сөз. Хәвәр тарқатқучи, гәп тошуғучи:-бу гәпни нәдин аңлидиң?-Дәп сорисам, -бир ала қағидин, -дәп җаваб бәрди у қулиқимға пичирлап.