Исим. Алақзадә болуш, алақзадилишиш: йамул ичи алақзадиликкә толди.

Тиркәлмә сөз. Алайлуқ.

①Сүпәт. Албанларға, албан хәлқи вә мәдәнийитигә аит, албан хәлқигә хас: албанчә уссул, албанчә адәт. ②Исим. Албан тили йаки йезиқи: албанчә сөзлимәк.

Тез өтүп кетидиған, узун болмиған һайат: мән сени панаһ тартип айваниңда йатайму, алтә күнлүк аләмдә сениң дәрдиңни тартайму.

Йалған гәп вә йалған вәдә қилип; һәр хил алдамчилиқ васитилирини ишқа селип: уни алдап-силап қайтурувәтти.

Тиркәлмә сөз ①һузурида, қешида: ишни йахши қилсақ, амма алдида йүзимиз йоруқ болиду. ②Бурун, илгири, пәйтидә: зәйтунәм башлиған атлиқ дүй җиддий атлиниш алдида турғанда, теббий йардәм сомкисини бойниға есип, алдирап қадир йетип кәлди. ③Нисбәтән, қариғанда: дәрс қанчә қийин болсиму, оқуғучиларниң тиришчанлиқи алдида һеч нәрсә билинмиди.

Исим. Алдираңғу һаләт, миҗәз, алдирақсанлиқ: һезимниң алдираңғулуқини билгән һашим ака көңлигә бир ишни пүкүпту.

«Алқишлимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

Алмаш [алла+бир] ким вә немилики намәлум болған бир, қандақтур бир: униң җиддийләшкән әсәбийлири бирдинла бошишип, қулиқиға аллибир сорунлардики ромкиларниң җараңлиған авази аңлинишқа башлиди.

Исим <تىل-يېزىق> Уйғур тилидики сөз түркүмлириниң бири, у исим, сүпәт, санларниң орнида қоллиниду: кишилик алмаш. Сорақ алмаш.

Исим [русчә<گرېكچە] <بوتانىكا> Сәбрә.

Исим [русчә<فرانسۇزچە><ئەرەبچە] ئوردان ئۆسۈملۈكى يىلتىزىدىن ئېلىنىدىغان ياكى سۈنئىي يول بىلەن تەييارلىنىدىغان بوياق ماددا.